كارنِه

خداحافظي

2006-01-31T00:54:00.000+03:30

روزي كه تصميم گرفتم به اجبار با اسم مستعار در اين وبلاگ بنويسم، دقيقا فرداي روزي بود كه وبلاگي را كه با اسم خودم در آن مي‌نوشتم، براي هميشه تعطيل كردم. امروز بعد از نزديك به شش ماه تصميم گرفتم اين وبلاگ را هم براي هميشه ببندم. راستش ديگر انگيزه‌اي براي نوشتن ندارم. نه اينكه از نوشتن خسته شده‌ام، نه؛ از دنياي وبلاگ‌ها خسته شده‌ام! فكر مي‌كنم اين دنياي مجازي، آدم‌ مجازي مي‌خواهد كه من نيستم. اگر هم بخواهي در آن خودت باشي، يعني حقيقي باشي، آسيب‌هايش چنان است كه هميشه در ذهنت مي‌ماند و از بين نمي‌رود.

به هر حال اين وبلاگ كوچك را تعطيل مي‌كنم و براي هميشه وبلاگ‌نويسي را كنار مي‌گذارم. تصميم گرفته‌ام حتي به عنوان خواننده هم وارد دنياي وبلاگ‌ها نشوم؛ بايد اين عادت را ترك كنم! مسلما وقت بيشتري براي كارهايم پيدا خواهم كرد.
از تمام دوستان ديده و ناديده‌ام، از مجيد زهري عزيز تا استاد خسرو ناقد كه بسيار از مطالب‌شان آموختم و همچنين خيلي از دوستان ديگر كه يك بار اسم آوردم، سپاسگزارم و اميدوارم در آينده، دنياي مجازي فارسي زبانان را با سعي و تلاش و قلم‌شان در مسير انصاف و نقد و اطلاع رساني صرف قرار دهند.
موضوعي ديگر را هم بر خلاف ميلم مجبورم در پايان بنويسم: در مدتي كه در دو وبلاگم مي‌نوشتم، براي تعداد معدودي از وبلاگ‌ها، هم با اسم واقعي‌ام و هم با اسم مستعار كارنه چند تايي كامنت گذاشتم؛ اما از اين پست به بعد اعلام مي‌كنم كه نه با اسم خودم و نه با اسم مستعار كارنه به هيچ عنوان براي وبلاگي كامنت نخواهم گذاشت و اگر جايي كامنتي به نام من خوانديد، بدانيد كه متعلق به اين‌جانب نيست. اين را گفتم تا مبادا آدم مريضي با نام من به اساتيدي نظير معروفي، بهنود، جامي و... كه وبلاگ دارند، توهين كند و به اسم اين‌جانب تمام شود.

2006-01-30T01:08:00.000+03:30

اين سگ در روستاي جابان جايي گرم‌تر از كنار پنجره يك مغازه پيدا نكرده بود. بخاري نزديك پنجره بود و صفحه فلزي پائين پنجره را هم گرم كرده بود.

هر برگی که می افتد

2006-01-29T10:55:00.000+03:30

مهدي جامي: "اصلا اتفاق مهمی نيست." لابد اگر بشنويد چنين خواهيد گفت. "از اين اتفاق ها زياد می افتد." تنها برگی افتاده است. درخت پابرجاست. اما نه. اتفاق مهمی است. بخصوص که با خشونت بی‌دليل روبرو باشيم. من هميشه از خشونت وحشت کرده ام بادلیل و بی‌دلیل. مدرسه که بودم معلمها تندخو بودند. در خانواده ها که می ديدم پدرها تندخو بودند. بعدها در انقلاب ديدم که بيگانه هايی که نمی‌شناختم چه قساوتی داشتند. هميشه کتک خوردن آن مردی را به ياد می‌آورم که از بس به سرش چماق زدند سرش مثل هندوانه آب‌لمبو شده بود. وقتی جسدش را از آمبولانس بيرون آوردند به چشم خودم ديدم. جلو بيمارستان امام رضا در مشهد. بعدها هميشه ترس بود وحشت بود ترس اينکه بريزند در خانه. ترس اينکه بدانند چه می خوانی. ترس هامان بی حد و اندازه بود. ما زير سايه ترس بزرگ شديم و سعی کرديم از پا نيفتيم. حيثيت خودمان را حفظ کنيم. عزت خودمان را. ترسخورده نباشيم. اما ترس رفته بود زير پوست مان. توی کابوس‌هامان.
ادامه مطلب...

هشت مهر مفقودشده‌ي موزه‌ي ملي ايران، در خود موزه بودند

2006-01-28T20:31:00.000+03:30

به گزارش گروه دريافت خبر خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، در نمابري كه هيچ‌جاي آن صفت "دزديده‌شده" براي اين اشيا به‌كار نرفته، به‌نقل از حميد بقايي _ ‌قائم مقام رييس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري _ آمده است: مفقود شدن مهرهاي يادشده به‌دنبال بررسي‌هاي عمومي مسوولان موزه از ويترين‌هاي اين موزه طي ماه گذشته، مشخص شد. به‌دنبال اين خبر و اطلاع يافتن مسوولان آگاهي، يگان حفاظت سازمان دفتر حقوقي سازمان و كاركنان زحمت‌كش موزه و ارايه‌ي مدارك مربوط به مشخصات هشت مهر مفقودشده به اين دفتر براي ارايه به پليس بين‌الملل و تشديد مسائل حفاظتي ازسوي يگان حفاظت سازمان، سارقان به خروج اين اموال از موزه قادر نشدند و اشياي يادشده، امروز _ هشت بهمن‌ماه _ در يكي از بخش‌هاي موزه پيدا شدند.
ادامه خبر...

[...]

2006-01-28T16:42:00.000+03:30

[...]

اعلام اعتصاب

2006-01-27T20:13:00.000+03:30

سلام بر شما رانندگان و کارگران حق طلب و زحمت کش
همان طوری که شما عزيزان می دانيد، سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی با تمام وجود از حق و حقوق شما دفاع نموده و در اين راه با تحمل سختی ها همانند سلول های انفرادی اوين، اخراج، تبعيد و احضارهای متعدد به مراکز امنيتی، به هيچ عنوان در دفاع از حق و حقوق قانونی کارگران ذره ای عقب نشينی نکرده و با اتحاد و همت و يک پارچگی شما، همچنان از حق و حقوق شما جانانه دفاع می کند.
متاسفانه با همه اين رنج ها و سختی ها، نه تنها اقدام شايسته ای در جهت اجرای خواسته های به حق و قانونی کارگران تحقق نيافته است، بلکه رئيس هيات مديره سنديکا آقای منصور اسالو، از تاريخ 1/10/1384 به دليل نامشخص و نامعلومی دستگير و زندانی شده است. لذا از تمامی همکاران به ويژه رانندگان غيور و حق طلب در دو شيفت صبح و عصر و کارگران تعميرگاه ها و مناطق دهگانه و اتوبوس برقی و واحد گشت و امور اداری دعوت می نمائيم در يک اتحاد و همبستگی فراگير و غيرتمندانه در مورخه شنبه 8/11/1384 از اول صبح دست از کار کشيده و در مناطق تجمع کرده و تا آزادی آقای منصور اسالو و به رسميت شناختن سنديکا و انعقاد پيمان دسته جمعی ششم به اعتصاب در همه مناطق و اتوبوس برقی و واحد گشت ادامه داده و هماهنگ با تصميمات بعدی هيات مديره سنديکا آماده باشيد، اعتصاب را ادامه می دهيم تا به خواسته های خود برسيم.

سنديکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه
4/11/1384

2006-01-27T01:25:00.000+03:30

بايد به اميد عزيز بگويم كه به نظرم اين يك بازي كثيف با لغت است كه خيلي هم واضح است كه هدايت شده است؛ يعني كسي كه اين جمله را روي دستش نوشته، مطمئنا از معني آن اطلاعي نداشته. اين جمله را قطعا عكاس يا كسي كه سوء نيت داشته به اين دختر جوان ديكته كرده. فكر مي‌كنم فهميدن اين قضيه هم خيلي سخت نيست. تا دلت بخواهد از اين ترفندها در كار ديده‌ايم. متاسفانه رسانه‌هاي خارجي عجيب دنبال كلمات نزديك به فعاليت پنهان هسته‌اي در داخل ايران مي‌گردند.
قطعا اشتباه به نظرم عمدي سي‌ان‌ان را همه در كنفرانس خبري احمدي‌نژاد شنيده‌اند. اينها قصد دارند به دنيا بقبولانند كه مردم ايران هم طرفدار توليد سلاح‌هاي هسته‌اي از جانب حكومت‌شان هستند.
اين كم دانشي ما مردم داخل ايران در زبان انگليسي هم دردسري شده است!

خاطره‌اي ديگر

2006-01-26T12:59:00.000+03:30

عجيب به شطرنج علاقه داشتم. صفحه شطرنجي برايم مانده بود قديمي و به ارث رسيده. با آن مي‌نشستيم و با برادرم بازي مي‌كرديم. در سال هفتاد كه فدراسيون شطرنج بعد از يك دهه ممنوعيت سر و سامان مجدد گرفته و راه افتاده بود، عضو فدراسيون شدم. آن موقع پانزده سالم بود. چنان عشق به بازي شطرنج داشتم كه هر روز بعد از مدرسه از خيابان خيام[پاچنار] تا هتل استقلال را مي‌رفتم و مي‌آمدم. آن زمان فدراسيون در خانه‌اي مصادره‌اي روبروي هتل استقلال در زعفرانيه بود. چه خانه ويلايي زيبايي هم بود.
آن روزها جمع معدودي به فدراسيون مي‌آمدند و شطرنج بازي مي‌كردند. در كشور ورزشي نو محسوب مي‌شد. تقريبا يك دهه مردم ايران از بازي شطرنج محروم مانده بودند و براي خيلي‌ها تازگي داشت. همان جمع چند ده نفره هر روز به فدراسيون مي‌رفتيم و دور هم جمع مي‌شديم و شطرنج بازي مي‌كرديم. بعدا فدراسيون تصميم گرفت براي اعضا دو روز در هفته مسابقه برپا كند. چه مسابقات جذاب و هيجان‌انگيزي هم مي‌شد. چه روزهايي داشتيم. استادم هم مرحوم يوسف صفوت قهرمان اسبق شطرنج ايران بود. استاد بزرگي كه همه نصيحت‌هايش هنوز در يادم هست و هرگز فراموش‌شان نمي‌كنم.
من از معدود نوجوانان آن زمان فدراسيون بودم كه تقريبا ديوانه شطرنج بودم. اما از من كم سن و سال‌تر هم بود. پسري حدودا ده ساله آن روزها مي‌آمد فدراسيون. او هم همانند من ديوانه شطرنج بود و پدري داشت دلسوز و مهربان كه هر روز اين پسرك را از راهي دور به فدراسيون مي‌آورد و مي‌برد. آرزوي پدرش اين بود كه روزي پسرش استاد بزرگ شطرنج شود. با چه دقت و وسواسي بازي‌هايش را دنبال مي‌كرد و چه تلاشي مي‌كرد براي تمرين بيشتر فرزندش. من هيچ‌گاه نتوانستم اين پسرك ده ساله را ببرم. تنها يك بار از او تساوي گرفتم. هميشه بازي‌ها را مقابل او واگذار كردم. نابغه‌اي بود اين پسر.
اكنون چهارده سال از آن روزها مي‌گذرد و آن پسرك حالا براي خودش استاد بزرگي شده است. اولين استاد بزرگ شطرنج ايران: احسان قائم‌مقامي. دوست دارم اگر روزي وقت كردم، به فدراسيون بروم و احسان را يك بار ديگر از نزديك ببينم. ده سال است كه نديدمش. پدرش را هم خيلي علاقه دارم ببينم و به او بگويم خسته نباشي پدر؛ مزد تمام زحمات و تلاش‌ات را گرفتي. به مادرش هم بگويم تمام آن معطلي‌ها در راهروهاي سالن مسابقات و تورنمنت‌ها بالاخره جواب داد. يادت هست مادر روزي در هتل كوثر در مسابقات غرب آسيا گفتم كه سرانجام مزد زحمات‌تان را مي‌گيريد؟ هر دو الگويي هستيد براي تمامي پدر و مادرها كه نشان داديد صبر و شكيبايي و تشويق فرزندان به كاري كه علاقه دارند، به چه مردان بزرگاني تبديل شان مي‌كند.
راستش وقتي اين مطلب پارسا را خواندم، تصميم گرفتم چند خطي از آن روزها بنويسم. شايد در آينده از شطرنج و اين بازي بي‌نظير بيشتر نوشتم؛ مخصوصا از كارپوف و كاسپاروف و ديگر قهرمانان مورد علاقه‌ام نظير آناند هندي.

يك خاطره

2006-01-25T19:21:00.000+03:30

هر وقت كه وارد وبلاگ حسن سربخشيان[عكاسي كه از هر فريم‌اش نكته‌اي ياد گرفتم] مي‌شوم و چشمم به اين عكسش مي‌افتد، ناخودآگاه به روزهاي هجده تير 78 مي‌روم. چه روزهايي بود براي من كه همه آن چند روز را از نزديك ديدم و مي‌خواستم كه همه اتفاقات را در ذهنم ثبت كنم. با ديدن اين عكس گوشه‌اي از آرشيو آن روزها برايم باز شد. پنج روز خانه نرفتم. آخرش هم وقتي خبردادند كه مادرم پس افتاده و حالش وخيم است، راضي به برگشت شدم.
از سال هفتاد و پنج تا كنون تقريبا بيشتر حوادث مهم سياسي را كه در مملكت ما رخ داده از نزديك ديده‌ام. يادم مي‌آيد يكي از روزهاي درگيري‌هاي هجده تير[ روزسوم، يعني يكشنبه بيستم تير78] حدود ساعت يك بعدازظهر در ميدان ولي‌عصر، با عده‌اي از بچه‌ها از طرف دانشگاه مامور شديم كه مراقب جمعي باشيم كه حرارتشان زياد بود و به تصميم جمع توجهي نمي‌كردند و مي‌گفتند كه فرياد اعتراض‌شان را به خارج از دانشگاه بايد ببرند.
در راه عده‌اي اراذل و اوباش در جمع افتادند و مي‌خواستند به بانك‌ها و مغازه‌ها حمله كنند كه ما بلافاصله جمع را از آن محل جدا ‌كرديم و تمام راه به مردم نشان‌شان مي‌داديم كه اينها از دانشجويان نيستند. همين كه به ميدان ولي‌عصر رسيديم، ديدم كه جو ميدان مثل هميشه نيست. تمام مغازه‌هاي داخل ميدان بسته شده‌‌اند و نه از شمال ميدان ماشيني وارد مي‌شود و نه از شرق و غرب ميدان. فقط عابران پياده از كنار و وسط ميدان با شتاب مي‌گذشتند. به دلم افتاد كه بايد در كوچه‌هاي اطراف ميدان خبري باشد. احساس كردم دامي برايمان پهن كرده‌اند. قصدشان اين بود كه بچه را به وسط ميدان بكشند و از چهار طرف حمله كنند. با بچه‌ها تصميم گرفتيم داخل ميدان نشويم؛ اما جمعيت را مگر مي‌شد كنترل كرد! عده‌اي را نگه داشتيم و مابقي رفتند ضلع غربي ميدان و شروع كردند به شعار دادن. در يك لحظه تويوتايي سفيد رنگ با شتاب وارد ميدان شد و هجوم برد وسط جمعيت به قصد مرعوب كردن دانشجويان. دو سرنشين تويوتا مسلح بودند. آن دو ديگر فكر اين را نكرده بودند كه در ميان دانشجويان اراذل و اوباش هم افتاده بودند. دو سه نفر از آنها به سرعت به طرف درب‌هاي خودرو رفتند و دو مامور را با چوب و چماق بيرون كشيدند. آن دو چون مسلح بودند از ترس اينكه خلع سلاح‌ شوند پا به فرار گذاشتند و خودرو را سپردند به جمعيت. جوانان هم در يك چشم به هم زدن شيشه‌هاي ماشين را خرد كردند و يكي با تبحر خاصي در باك بنزين را باز كرد و بنزين‌ ماشين روي زمين ريخت. حال يك جرقه لازم بود تا ماشين تبديل به تكه آهني شود كه شد. پليس كه اين صحنه را از دور مي‌پائيد، باران گاز اشك‌آور در ميدان ريخت. ديگر ازآنجا به بعد نمي‌شد در ميدان ايستاد؛ از ضلع شمال و شرق و غرب ميدان بيسجي چماق به دست همراه با پليس ضد شورش بود كه بيرون مي‌آمد.
يادم مي‌آيد تنها كاري كه توانستم انجام دهم اين بود كه پيراهنم را از تنم درآوردم و جلوي صورتم بستم. هوا جوري شده بود كه انگار در سونايي داغ نشسته‌اي و تنفس مي‌كني. چشم‌هايم به سختي اطراف را مي‌ديد. در حين اينكه فرار مي‌كردم، در كوچه پائين ميدان، پيرزني را پشت درب نيمه باز خانه‌اي ديدم كه ايستاده بود و صحنه را مي‌پائيد. مي‌دانستم كه اگر كوچه را تا آخر بدوم و به خيابان حافظ برسم يك راست بايد سوار خودروي پليس شوم. بچه‌هاي اطلاعات در انتهاي كوچه‌ها نشسته بودند و منتظر تا دانشجوها از راه برسند. از پير زن خواهش كردم كه مرا به خانه‌اش راه بدهد. او هم با گشاده‌رويي قبول كرد و نه تنها من بلكه چند نفر ديگر را هم كه پشت سرم داخل كوچه شده بودند، پناه داد.
خداي من چه مي‌ديدم! از آن لحظه به بعد از بالاي پشت بام خانه آن پيرزن، تنها صحنه يورش وحشيانه پليس و بسيجيان بود و ضرب و شتم جوانان بيچاره در ميدان و كوچه‌هاي اطراف. آتش زدن آن خودرو بد جوري نيروهاي امنيتي را عصباني كرده بود. هر كه را مي‌گرفتند، همانند آهويي كه در چنگال چند ببر افتاده باشد، تكه تكه مي‌كردند؛ ديگر چيزي از لباس‌هايش بر تن باقي نمي‌ماند.
آن روزها يكي همين حسن بود و يكي هم نيوشا توكليان. حسابي عكس گرفتند از اتفاقات. اي كاش روزي شود و نيوشا را ببينم و عكسهاي آن روزها را از او بگيرم. نيوشا در واقع از واقعه هجده تير به بعد عكاس شد. حسابي خود را جا انداخت. دختر زيبايي هم هست كه الان فكر مي‌كنم براي يك خبرگزاري خارجي كار مي‌كند.
تقريبا دو ساعتي در خانه پيرزن ماندم تا آب از آسياب بيفتد. بعد تمام راه تا دانشگاه را دويدم تا موضوع را به بچه‌هاي انجمن اسلامي اطلاع دهم. هيچ‌گاه ميانه خوبي با انجمن‌هاي اسلامي نداشته‌ام اما آن روزها همكاري‌مان جالب بود؛ دانشجويان بي‌دين هم‌سنگر دينداران شده بودند.
راستش اميدوارم روزي برسد كه آنقدر توانايي پيدا كنم كه تمام اتفاقات اين چند سال را بتوانم بنويسم. همه اتفاقاتي كه در حوادث و درگيري‌هاي سياسي افتاد و من از نزديك شاهدشان بودم؛ همه آن اتفاقاتي كه در شب‌هاي كوي دانشگاه در خرداد 82 افتاد و من با لباس مبدل در صف بسيجيان افتادم تا حوادث را از نزديك ببينم؛ همه جنايت‌هايي كه ديدم (من روي صحنه‌هايي كه ديدم جز جنايت كلمه ديگري پيدا نمي‌كنم) و در ذهنم ثبت كردم، روزي بتوانم بر روي كاغذ بياورم‌شان. اميدوارم.

2006-01-24T19:24:00.000+03:30

كارگران و دانش‌آموزان اندونزيايي هر روز مسير خانه تا محل كار و تحصيل را اين‌چنين طي مي‌كنند كه بر اساس آمار منتشر شده هر ماه شش نفر بر اثر سقوط از بالاي ترن جان مي‌سپارند. البته مشابه چنين وضعيتي را هم اتوبوس‌هاي تهران و همچنين مترو دارند با اين تفاوت كه كسي جرئت نمي‌كند روي سقف برود.همه ترجيح مي‌دهند روي كول هم سوار شوند. / عكس: رويترز

بهزاديان بركنار شد

2006-01-24T18:49:00.000+03:30

ايسنا: هيات نمايندگان اتاق ايران كه به‌منظور طرح دستور جلسه‌ تجديد انتخابات هيات رييسه‌ اتاق بازرگاني و صنايع و معادن تهران و نيز دو تن از اعضاي هيات رييسه‌ اتاق بازرگاني ايران در محل اتاق ايران جلسه‌ فوق‌العاده تشكيل داده بود با 108 راي موافق تجديد انتخابات اتاق تهران را به تصويب رساند.
به گزارش خبرنگار بازرگاني (ايسنا)، در اين نشست كه حدود 140 نفر از اعضاي هيات نمايندگان اتاق بازرگاني ايران حضور داشتند، اعضا با 108 راي موافق و 39 راي مخالف به تجديد انتخابات اتاق تهران راي دادند.
همچنين علاوه بر اين در يك راي‌گيري ديگر اعضاي حاضر با 107 راي موافق و 37 راي مخالف به بركناري محمدرضا بهزاديان از هيات رييسه‌ اتاق ايران راي دادند.
بر اساس اين گزارش، دكتر مهدي غضنفري ـ معاون وزير بازرگاني و رييس سازمان توسعه‌ تجارت با 112 راي به جاي خسروتاج ـ معاون پيشين وزير بازرگاني ـ به عنوان عضو جديد هيات رييسه معرفي شد.
علاوه بر اين دكتر شاطرزاده ـ معاون وزير صنايع و معادن ـ كه هفته‌ پيش به عنوان نماينده‌ وزارت صنايع به اتاق ايران معرفي شده بود در دومين حضور خود در اتاق ايران با 110 راي موافق به عنوان عضو جديد هيات رييسه و به جاي محمدرضا بهزاديان معرفي و انتخاب شد.

!آره با تو هستم تروريست بي‌شرف

2006-01-23T19:01:00.000+03:30

ببينم اگر حسين درخشان وبلاگ ننويسد چطور مي‌شود؟ آناني كه او را به باد انتقاد و مسخره گرفته‌اند فرض كنند كه درخشان تصميم گرفت از فردا در وبلاگش ديگر چيزي ننويسد. خب چه تاثيري به حال شما دارد؟! دارد يا ندارد؟ جواب بدهيد ديگر. خب معلوم است كه ندارد. اگر من از طرز فكر و برخوردش خوشم نمي‌آيد اصلا به وبلاگش سر نمي‌زنم. حالا آقايي كه خود را علامه مي‌داني! راه‌حلش تنها كليك نكردن است. فقط يك كليك آن هم روي لينك وبلاگ درخشان. مطالبش را نخوان؛ آقاجان نخوان!
من دليل حمله عده‌اي از وبلاگ‌نويسان به حسين درخشان را تنها از روي حقد و كينه مي‌دانم و حسادت؛ مثلا آنجا كه مي‌گويند اين بنده خدا احمق است و يا عقل درستي ندارد و از اين دست مزخرفات.
به هيچ عنوان قصد ايفاي نقش وكيل درخشان را ندارم اما پافشاري عده‌اي آدم عقده‌اي را براي از دور خارج كردن حسين درخشان از دنياي مجازي را هم نمي‌پسندم. وقتي مي‌نشيني پاي وبلاگ همين علامه‌ها و مطالبشان را در باب محكوميت تروريسم مي‌خواني، لذت مي‌بري اما در عمل مي‌بينيم كه طرف نه تنها به حرف‌هايش كمترين اعتقادي ندارد بلكه از تروريست‌هاي قهار شخصيت هم مي‌باشد.
براي من حذف ديگران در هرشكلش ترور معني مي‌شود. اگر تروريسم را محكوم كني و از طرفي ديگر آن قدر هم‌نوع‌ات را ترور شخصيت كني كه او به انزوا كشيده شود، خود از صد طالبان بدتري. با تو هستم! آره با تو هستم تروريست بي شرف؛ از بن‌لادن هم كثيف‌تري!

2006-01-23T17:14:00.000+03:30

باورتان مي‌شود يك بسته حدودا صد تا دو هزار توماني وسط پياده‌رو ضلع جنوب ميدان ونك ريخته شده باشد؟! جالب تر اينكه ابتداي كار كسي جرئت نداشت بردارد و عابران اول فكر مي‌كردند صاحب دارد. زني از راه رسيد و چند تايي از آن را برداشت و كمي جلوتر رفت و سراغ صاحبش را گرفت و ديد كسي صدايش در نيامد. بي‌جواب ماندن سئوال زن همانا و غيب شدن چند ثانيه‌اي تمام پول‌هاي پخش شده بر روي زمين همانا. مردم از دست هم مي‌گرفتند پول‌ها را و حتي بعضي‌ از پول‌ها در حين نزاع پاره شد. يك دو هزار توماني هم جلوي پاي من افتاد كه برداشتم‌اش. راستش براي صاحب پول‌ها ناراحتم. اميدوارم آن مقدار پول خرج يك ساعتش باشد؛ يعني آنقدر ثروت داشته باشد كه پول‌هايي كه به ما نيازمندان رسيد، برايش اهميت نداشته باشد.

از هر دو محروم مي‌شويم

2006-01-23T00:19:00.000+03:30

اين كلمه "گفت‌و‌گو" را از آصفي بگيرند ديگر سخنگوي دولت نيست؛ يعني نمي‌تواند باشد. خسته كرد ما را بس كه گفت بايد گفـ‌ت‌و‌گو كنيم. واقعا با اين لحن مي‌توان اسمش را گذاشت گفت‌وگو؟!
مشخص است كه اروپا به ما اعتماد ندارد و تمام ادعايش هم اين است كه اگر چاقو دست‌مان بيفتد، ممكن است روزي علاوه بر پوست كندن ميوه، توي چشم يا در شكم همسايه‌ها كنيم؛ خيلي هم روي اين ادعا سرسختي مي‌كنند و به هيچ وجه كوتاه نمي‌آيند.
از دو سه سال قبل دولت خاتمي تمام سعي‌اش را كرد كه طرف‌هاي اروپايي و غربي را راضي كند كه با اين چاقو تنها هدف‌مان پوست كندن ميوه‌ است و به قول خودشان استفاده صلح‌آميز داريم، ولي آنها باورشان نشد. از طرفي ديگر هر چه تلاش كرد كه به جهان نشان دهد كه طرز استفاده درست از چاقو را بلد هستيم، لات و لوط‌هاي داخلي آن زمان كه امروزه دولتي شده‌اند، عربده كشيدند كه چاقو چيه! قمه را عشق است. حالا جناب آصفي به زبان همان لات‌هاي تازه دولتمرد شده و با صداي كلفت اروپا را تهديد مي‌كند كه مي‌گوييم بياييد با زبان خوش گفت‌و‌گو كنيم! و خب، با اين گاردي كه دولت ايران گرفته، محال است تا بتوان قدرت‌هاي غربي را متقاعد كرد كه چاقو را به تنهايي بدست گيريم. راه‌ حل روسيه هم كه پيشنهاد دادند ميوه را پوست بكنند و راحت در گلويمان بگذارند را رهبرمان! قبول نكرد و فكر مي‌كنم آخر كار، سر از شوراي امنيت درآوريم كه ديگر به راحتي مي‌توان حدس زد كه چه حكمي صادر مي‌شود؛ محروميت هم از ميوه و هم از چاقو براي هميشه!

مرگ نهنگ سرگردان در قلب شهر لندن

2006-01-22T13:28:00.000+03:30

بي‌بي‌سي- نهنگ راه گم کرده ای که از رود تيمز در مرکز شهر لندن سردرآورده بود پس از دو روز سرگردانی در اين رودخانه طی عملياتی که برای بازگرداندن او به دريا انجام گرفت، ساعت هفت عصر يکشنبه (به وقت گرينويچ) جان باخت.

ادامه مطلب...

اين پيشنهاد را جدي بگيريم

2006-01-22T00:02:00.000+03:30

يكي از مخالفان جدي رفتارهاي حسين درخشان در دنياي مجازي هستم اما اين دليل نمي‌شود وقتي حرفي حسابي مي‌زند، كينه‌توزانه برخورد كنم و نسبت به آن بي‌تفاوت باشم يا مثل لوطي عنتري برايش شكلك درآورم.
البته پيشنهاد اخير درخشان يك بار در جلسه وبلاگ‌نويسان با دكتر معين مطرح شد و به نتيجه هم نرسيد ولي بد نيست كه درباره آن در شرايط فعلي جدي‌تر فكر شود:

.
" بگذاريد پيشنهادم را که مدتی است در ذهن می‌پزم همين جا مطرح کنم.
به نظر من وقت آن است تا مايی که حدودا ايده‌ی اصلاح‌طلبی را در کل قبول داريم، دور هم جمع شويم و يک گروه همفکری مجازی درست کنيم، مستقل از اصلاح‌طلبان و حزب مشارکت. بعد به عنوان يک گروه موثر که با توافق و به شيوه‌ای دموکراتيک ولی بی‌مرکز می‌توانيم با خودمان حداقل ۲۰، ۳۰ هزار رای برای يک فهرست يا فرد خاص ببريم. آن وقت با همين گروه هم‌فکر به شکل گروهی موثر در داخل اصلاح‌طلبان بر روند حرکت سياسی آنها تاثير بگذاريم و در واقع آنها را به جلو هل دهيم.
با اينکه در کل روش و تفکر اصلاح‌طلبان را قبول دارم، ولی به نظرم ما به‌دليل اختلاف ارزشی يا حداقل نسلی‌ای که با آنها داريم نمی‌توانيم هميشه آويزان آنها باشيم.
من در سفر کوتاهم به ايران موقع انتخابات و گذراندن چندين ساعت در مرکز ستاد دکتر معين متوجه شدم که جوان‌های اصلاح‌طلب به انداز‌ه‌ای که در اصلاح‌طلبان حضور دارند، نفوذ ندارند. در صورتی‌ که هميشه همين جوان‌ها ده‌ها هزار رای خيلی حساس برای آنها آورده‌اند. "
كل مطلب...

عكس بو دار

2006-01-21T17:02:00.000+03:30

نمي‌دانم چرا از اين عكسي كه دو سال قبل گرفتم هنوز بدم مي‌آيد. يك جورهايي بوي پدرسوختگي مي‌دهد اين عكس. شما چطور؟ شما هم چنين حسي را داريد؟

يك طرح مثبت

2006-01-20T19:11:00.000+03:30

به نظرم اين طرح گام بزرگي است به سوي رفع معضل تردد خودروهاي فرسوده در تهران و شهرهاي بزرگ كه دولت خاتمي متاسفانه در انجام آن ناكام ماند:

رييس سازمان حفاظت محيط زيست با اشاره به اين كه مالكان خودروهاي فرسوده معمولا از قشر كم‌درآمد و مسافركش هستند، گفت: براي اين كه به اين قشر صدمه وارد نشود و آنها نيز صاحب خودرو شوند در بودجه سال 85 وامي تا سقف 5 ميليون تومان با كارمزد زير 10 درصد در نظر گرفته شده است تا مالكان اين خودروها مجبور نباشند سودهاي 24 درصد براي جايگزيني خودروهاي خود بپردازند. از سوي ديگر مالكان خودروهاي فرسوده بدين ترتيب از سال آينده مي‌توانند به سليقه خود خودروي جايگزين را تهيه كنند و الزاما اين امر نبايد از يك كانال خاص صورت گيرد.
كل مطلب...

در سوگ م.آزاد

2006-01-20T13:39:00.000+03:30

عجيب اين دست يادداشت‌هاي بهنود را مي‌پسندم:

محمود مشرف آزاد تهرانی [م.آزاد] شاعر نجيب روزگار ما بر خلاف آرزوئی که در برنامه راديوئی چهارم کرده بودم، سرانجام نماند و درگذشت. بايدم يادی کردن از او، اول آن که به مصداق کسی که کلمه ای به من آموخت، بنده اويم، بايد از او که معلم من بود، يادی کنم. ديگر آن که آزاد شاعر خوبی و نجيب بود. در صف شاعرانی که اگر به قله نرسيدند هم در کمره سنگری مستحکم برای خود داشتند.

ادامه مطلب...

2006-01-19T20:44:00.000+03:30

يك عده آدم مريض در وبلاگ(توالت)‌ آدم‌هاي مريض‌تر از خود عليه اين و آن به اسم كساني ديگر كامنت مي‌گذارند. واقعا نمي‌دانم غير از "مريض" چه اسمي ديگر مي‌توان روي اين‌ها گذاشت. بدبختانه اين دنياي وبلاگ‌هاي فارسي به قدري آلوده شده است كه كم‌كم دارد به سمتي مي رود كه در آينده نزديك داشتن وبلاگ نوعي كسر شأن تلقي شود؛ يعني به نوعي بار منفي براي دارنده وبلاگ بوجود آورد و طرف خجالت بكشد كه وبلاگ‌نويس است و آنرا پنهان كند.

پف

2006-01-19T12:49:00.000+03:30

برای رضوانه و خواهرش
عباس معروفي: من اکبر گنجی‌ام حالا. خيال کنيد مبارز هستم يا نيستم، اکبر گنجی هستم يا نيستم.
در مونتسر که سخنرانی می کردم يک سبيل کلفت گفت: «آقای معروفی! اگر شما در راه آزادی مبارزه کرده‌ايد چرا زنده‌ايد؟ چطور از ايران خارج شديد؟ و چرا مثل محمد مختاری شهيد نشديد؟»
نشد.
من اکبر گنجی باشم خوب است؟ آقای سبيل کلفت بی معرفت! چرا به داد من نمی‌رسی؟
من اکبر گنجی‌ام، يک آدم که برای نوشتن به زندان افتاده.
گمشو. به داد خودت برس. من اگر بميرم هم، اکبر گنجی‌ام. تو خودت هم نيستی...
دلم گرفته است. از امروز اسم تمام سبيل کلفت‌ها را هم می‌گذارم مقام معظم رهبری، يا شاهرودی، يا رفسنجانی، يا خلخالی، يا خامنه ای، يا خمينی، يا بروجردی، يا تبريزی، يا... چه فرقی دارد؟ روستا با روستا چه فرقی دارد؟
فقط اين مهم است که توی زندان يکی زنده است. زندگی نيست، فقط زنده است.
من هستم؟ يا استم؟
تو بگو.
اگر دلم گريه خواست کجايی تو؟

2006-01-18T19:51:00.000+03:30

مبارك باشد؟! چي؟... اي بابا! حالا كو تا عيدمان.

خاطره‌اي از مجلس ششم

2006-01-18T00:16:00.000+03:30

اين روزها حال و حوصله وبلاگ‌نويسي ندارم. ديشب به جاي وب‌گردي، به آرشيو عكس‌هايم رجوع كردم و هوس كردم كه آنها را مروري مجدد كنم. در بين عكس‌ها برخوردم به عكسي از ايرج نديمي و ياد آن روزش در مجلس ششم افتادم.
اين ايرج نديمي- نماينده سياهكل و لاهيجان- از آن نماينده‌هاي شوخ طبع و باحال مجلس است و با بيشتر خبرنگاران مجلس هم رفيق. او از معدود نمايندگان محبوب است كه براي دوره هفتم مجلس هم انتخاب شد.
يادم مي‌آيد روزي از روزهاي مجلس ششم، نمايندگان در حال بررسي بودجه كشور بودند. جلسات دو شيفته شده بود و بعد از ناهار هم نمايندگان موظف بودند نوبت بعد از ظهر در مجلس حضور داشته باشند.
معمولا بعد از نماز و ناهار كه جلسات شروع مي‌شود، نمايندگان به دودسته تقسيم مي‌شوند؛ عده‌اي به خواب مي‌روند و عده‌اي ديگر هم انگشت سبابه‌شان را تا آنجا كه مي‌توانند در دماغ‌شان فرو مي‌كنند!
اين ايرج‌خان نديمي هم يك بار بعد از ناهار خوابش برد و پشت ميز نيم ساعت اول جلسه را چرت زد. من از جايگاه خبرنگاران دوربين را روي او زوم كرده و شروع به گرفتن عكس كردم. عكس‌هاي خوبي هم شد. چون نه تنها او بلكه پشت سري‌هايش هم در خواب بودند. ناگهان نديمي از چرت پريد و بالاي سرش را ديد كه يك دوربين روي او فيكس شده و دارد تصويربرداري مي‌كند. انگار روي نديمي آب جوش ريخته‌اند؛ شروع كرد به داد و بيداد كه مال كجا هستم و خبرنگار كدام روزنامه‌. حالا من مرتب از جايگاه به او اشاره مي‌كردم كه آرام باشد و بعد از جلسه برايش توضيح مي‌دهم اما او رضايت نمي‌داد. جلسه را داشت بهم مي‌زد. در اين هنگام يكي از نمايندگان مجلس كه متوجه نشدم كه بود با خنده و صداي بلند به نديمي گفت كه تا تو باشي در جلسه نخوابي. عده‌اي ديگر از نمايندگان هم همراهي‌اش كردند و او را محكوم. نديمي ديد كه فضاي مجلس عليه خودش است، نشست و ديگر چيزي نگفت.
اين موضوع گذشت و من هم حواسم را دادم به كار و غرق در كارم شدم. بعد از چند دقيقه حس كردم كسي روي شانه‌هايم مي‌زند. برگشتم ديدم نديمي آمده طبقه بالا و پشت سرم نشسته. لحن‌اش كاملا عوض شده بود. با خوش‌رويي گفت تو مال كجا هستي؟! گفتم چه فرقي مي‌كند. گفت نه ديگر! فرق دارد؛ مال روزنامه اصلاح‌طلب‌هايي يا راستي هستي؟ پرسيدم نگران عكس‌ات هستي؟ گفت به خدا من نماينده كم كاري نيستم! همه در شهرم مرا به عنوان نماينده‌اي فعال مي‌شناسند. اگر اين عكس را چاپ كني، برايم خيلي بد مي‌شود. گفتم خب چاپش نمي‌كنم؛ خوب است؟ گفت: نه! نشد؛ عكس‌ها را پاك كن. گفتم: اين چه درخواستي است آقاي برادر! گفت: خواهش مي‌كنم پاك‌شان كن.
راستش آنقدر اصرار كرد كه از رو رفتم. كم مانده بود آخر سر ماچ‌ام كند؛ به التماس افتاده بود بنده خدا. گفتم خيلي خوب پاك‌شان مي‌كنم. برگشت و گفت: ببين! جلوي روي من پاك كن. گفتم: پاك مي‌كنم؛ الان به كارم برسم، بعد... گفت: نه! و تا از طريق صفحه نمايشگر دوربينم مطمئن نشد كه عكس‌ها را پاك كردم، مرا رها نكرد.
راستش آن عكس‌ها آنقدر برايم مهم نبودند اما براي او از اهميت زيادي برخوردار شده بودند. از طرفي ديگر هم حال و حوصله درگيري به خاطر چند عكس معمولي را نداشتم و به همين خاطر رضايت دادم. اما نديمي از آن موقع به بعد وقت گير مي‌آورد، نگاهي به بالا مي‌انداخت تا ببيند دوربينم روي او زوم است يا نه و هر وقت مي‌ديد كه چنين است، لبخندي مي زد و سري تكان مي‌داد.

طوطی سخنگو خيانت زنی را فاش کرد

2006-01-17T22:01:00.000+03:30

بي‌بي‌سي: صاحب يک طوطی، وقتی که حيوان دست آموزش جيغ کشيد که "عاشقت هستم، گری"، از خيانت دوست دخترش باخبر شد.
بر اساس گزارشها، سوزی کالينز چهار ماه بود که همکار سابقش، "گری" را در آپارتمانی در شهر ليدز ملاقات می کرد که با دوست پسر خود، کريس تايلر در آن زندگی می کرد.
سؤظن آقای تايلر به اين رابطه ظاهرا پس از آن آغاز شد که زيگی، طوطی اش هنگامی که خانم کالينز تلفن موبايل خود را جواب داد، گفت: "سلام گری!"
علاوه بر اين، طوطی هروقت که اسم گری در برنامه های تلويزيونی برده می شد، صدای بوسه و عشقبازی را تقليد می کرد.

ادامه مطلب...

پي‌آمدهاي تحريم اقتصادي ايران

2006-01-17T10:59:00.000+03:30

کاظم علمداري: با سر گيري فرايندغني سازي اورانيوم، احتمال تحريم اقتصادي ايران، اولين گزينه غرب در شرايط جديد پرونده هسته اي، بسيار بالا رفته است. اين تصميم واکنش جمهوري اسلامي را در پي خواهد داشت، که نخست با تشديد فرايند غني سازي و خارج شدن از آژانس جهاني انرژي هسته اي، و سپس با قطع احتمالي صدور نفت به غرب، و بالاخره تا حد درگيري هاي محدود و سرانجام گسترده نظامي در منطقه مي تواند پيش برود.
با قطع صدور نفت، دولت ايران بيش از آنکه به غرب زيان برساند خود صدمه خواهد ديد. بنابراين، استفاده از اين اهرم احتمالاً زياد به درازا نخواهد کشيد. از اين پس، اگر نهادهايي چون مجمع مصلحت نظام مداخله نکنند، دولت ايران ممکن است به گزينه هايي چون انجام تحريکات نظامي در منطقه دست بزند. انتخاب اين گزينه به معناي وارد شدن به قمارخطرناکي است که حتي مي تواند براي جمهوري اسلامي سر نوشت ساز باشد. چرا؟
ادامه مطلب...

فعاليت سي.ان.ان ممنوع شد

2006-01-16T21:57:00.000+03:30

خبرگزاري ايسنا: معاونت امور مطبوعاتي و اطلاع رساني وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي فعاليت رابطان خبري شبكه تلويزيوني سي . ان. ان را تا اطلاع ثانوي در ايران ممنوع كرد.
به گزارش گروه دريافت خبر ايسنا در نمابر ارسالي از سوي اين معاونت آمده است: « با توجه به اقدامات خارج از چارچوب اخلاق حرفه‌يي از سوي شبكه‌ي سي . ان. ان طي سال‌هاي اخير و نيز با عنايت به تحريف قابل تاملي كه اين شبكه نسبت به اظهارات شنبه‌ي گذشته رييس جمهور محترم اسلامي ايران، روا داشته است، تا اطلاع ثانوي فعاليت رابط خبري آن در تهران متوقف خواهد شد و خبرنگاران اين شبكه خبري نيز امكان سفر به جمهوري اسلامي ايران را نخواهند يافت.
تجديد نظر در اين تصميم، منوط به ارزيابي عملكرد حرفه‌يي آينده سي ان ان در ارتباط با پوشش خبري رويداد‌هاي ايران خواهد بود.

من چه‌قدر موقت‌ام

2006-01-16T11:34:00.000+03:30

رضا شكراللهي: مدتی‌ست که احساس می‌کنم بين سه روز تا چند هفته از کارهايی که بايد بکنم و قبلا جزء برنامه‌های روزانه و شبانه‌ام بود، عقب‌ام. پيش‌ترها دو سه روز که از تهران بيرون می‌رفتم، وقتی برمی‌گشتم، دستِ‌کم تا چند هفته حسابی شارژ بودم و بولدوزری پيش می‌رفتم؛ اما تازگی‌ها سفر هم چاره‌ساز نيست. مدتی‌ست نه درست و حسابی کتاب خوانده‌ام و نه حتی به نويسندگی‌های شغلی‌ام رسيده‌ام. بدجوری احساس سرگردانی، ملال، خستگی و اضطراب دارم. نمی‌دانم چه مرگم شده. هنوز هم شب‌ها دير می‌خوابم، ولی ثمره‌اش يک‌دهم پيش‌ترهاست. شايد به خاطر کارم باشد که يک سال است مثل احمق‌ها سر ساعت می‌روم و سر ساعت برمی‌گردم و ديگر مثل سال‌های گذشته، کارمند نمونه(!) نيستم، ولی زمان حضورم در خانه و در اين کنج سالن کوچک آپارتمان هم کم نيست. شايد به خاطر حضور پسرم باشد که تا وقتی بيدار است، عملا فلج‌ام و نمی‌توانم حواسم را جمع کاری کنم. ولی او هم ساعت خواب دارد و شب‌ها تقریبا سر وقت می‌خوابد. شايد بی‌حوصلگی‌ام به‌خاطر افسردگی پنهانی باشد که به‌خاطر فضای سياسی سال جاری گريبانگیرم شده. شايد... نمی‌دانم. فقط می‌دانم عقب‌ام، خيلی عقب، خيلی خيلی عقب، و ملول و بی‌حوصله و خسته و نگران. آهان... فهميدم: احساس موقت‌بودن می‌کنم. مسخره است، ولی دقيقا احساس می‌کنم همه چيز دارد به شکل موقتی و سردستی پيش می‌رود و اين احساس اصلا خوب نيست. فعلا فقط همين!

2006-01-16T10:38:00.000+03:30

پرستو دوكوهكي: مشکلی ندارم که شخصی باشد. هراسی بزرگ دارم. راستش را بگويم دلم تاپ‌وتوپ می‌کند: جنگ و بدبختی را نزديک می‌بينم. حالم خوش نيست. چطور خوش باشد؟ نمی‌توانم چيزی بنويسم.
دل‌زده‌ام از اين بحث‌های اخير در وبلاگستان. خيلی هم دل‌زده‌ام. من و آن يکی و آن ديگری اگر سواد و علمش را نداريم، اگر فضای بحث نداريم، اگر خط‌های قرمز برايمان شده‌اند اتوبان‌های قرمز، تو و آن يکی و آن ديگری چرا نمی‌نويسيد از اين بلايی که دارد نصيبمان می‌شود.
همين امروز، رئيس-رؤسای دنيا جلسه دارند، همين امروز تکليفمان را می‌خواهند روشن کنند و ما اين‌جا نشسته‌ايم و نمی‌دانم در کدام امنيت ساختگی داريم زبان هم را می‌جوريم!
دل‌زده‌ام.

2006-01-14T13:18:00.000+03:30

پل ورسك- جاده فيروزكوه- بيست و يكم دي‌ماه 84

2006-01-14T12:37:00.000+03:30

ديشب از سفر برگشتم. اول كاري كه كردم نشستم و وبلاگ‌ها را مرور كردم ولي اي كاش مرور نمي‌كردم. هواي دنياي مجازي بس ناجوانمردانه كثيف شده است! حالم به هم خورد.

2006-01-11T07:02:00.000+03:30

اين روزها هواي كل كشور ابري‌ست و در بيشتر راهها بارندگي. مثل اينكه تا اواسط هفته بعد هم ادامه دارد. اما اين نمي‌تواند مانع سفرم از يكي از برف‌گيرترين راههاي كشور شود. سفر براي من از همه چيز لذت‌بخش‌تر است. مخصوصا سفر در چنين موقعيت‌هايي و از چنين راههايي.

دنياي مجازي برره

2006-01-10T12:34:00.000+03:30

اين دعواهاي لات‌منشانه وبلاگي خيلي جالب شده است. آخر دعوا مشخص نيست كه طرف‌ها اصلا چه مي‌خواستند و چه مي‌گفتند. اول دعوا يكي مي‌گويد سياه و ديگري از سفيد جانبداري مي‌كند. آخر دعوا كه يقه‌هاي هم را ول مي‌كنند، مي‌بينيم كه مدعي سياهي دارد حرف‌هاي سفيد مي‌زند و سفيدگو هم حرف‌هاي اول سياهه را تكرار مي‌كند.
اين دنياي وبلاگ‌هاي فارسي هم تبديل شده به دنياي مجازي برره! جالبه!

ول كرده‌ايم به امان خدا

2006-01-09T21:01:00.000+03:30

اهل توطئه بافتن نيستم. تا مسئله‌اي ثابت نشود نمي‌توان درباره‌اش صد در صد قضاوت كرد. اما فكر مي‌كنم اين سقوط هم مثل سقوط هواپيماي حامل خبرنگاران براثر سهل‌انگاري و اهمال‌كاري اتفاق افتاده است. در مملكت ما هيچ كس در كار خود نيست يا اگر هم هست حواسش نيست. زمان مفيد كاري ايراني‌ها در روز خيلي پائين است. هشت ساعت طبق قانون كار مي‌كنند اما شايد زمان مفيد كارشان به يك ساعت هم نرسد. اين‌ها را گفتم چونكه اين سقوط را هم بر اثر كم كاري مهندسان تكنسين پرواز مي‌دانم. خلبان در آخرين مكالمه‌اش با برج مراقبت گفته كه موتورهايش از كار افتاده است. خب چرا چنين مي شود؟ چرا از قبل عيب و ايراد موتورها گرفته نمي شود؟
مقامات ايران كه تقصير اصلي را گردن دولت امريكا انداختند كه تحريم‌ها را عليه ايران برنمي‌دارد اما من معتقد هستم كه از مديريت كلان گرفته تا مديريت شهري‌مان همه ايراد دارد. تماما از روي كم كاري و بي‌مسئوليتي ست.
نمي‌دانم كه در كدام وبلاگ خواندم كه خلباني براي صاحب وبلاگ نامه‌اي نوشته بود درباره مشكلات مالي خلبانان و خدمه پرواز. خب آن تكنسيني كه به قول آن خلبان كار دوم دارد و شب دير و خسته به خانه مي‌رسد، چگونه مي‌تواند مسئوليت كنترل سيستم‌هاي هواپيما را به نحو احسن داشته باشد يا آن خلبان كه شب‌ها راننده تاكسي است چگونه مي‌خواهد پرواز خوبي داشته باشد.
به اعتقاد من بسياري از مشكلات كشور از سر بي‌مسئوليتي و اهمال كاري‌ست. در تمام رده‌ها؛ از مديريت گرفته تا يك تكنسين پرواز و حتي يك كارگر ساده شهرداري.
بيشتر ما ايراني‌ها همانند رئيس جمهورمان همه چي را به امان خدا ول كرده‌ايم.

كروبي مدير مسئولي نشريه اعتماد ملي را واگذار كرد

2006-01-09T19:55:00.000+03:30

هيئت نظارت بر مطبوعات با انشتار 24 نشريه و تغيير مدير مسئولي يك نشريه موافقت كرد. در اين جلسه با تغيير مدير مسئولي نشريه « اعتماد ملي» از مهدي كروبي به محمد جواد حق‌شناس موافقت شد.

منبع: فارس

هیچ فرقی نکرده

2006-01-09T18:49:00.000+03:30

علي پيرحسين‌لو: اصلا هیچ فرقی نکرده. چه آن موقع که شبی دو ساعت می خوابید و مدام از این شهر به آن شهر می‌رفت، چه بعدش که رد صلاحیت شد و می خواست برخلاف نظر همه در انتخابات نیاید، چه وقتی که به تنهایی ایستاده بود و می گفت این نتایج تقلبی است ولی هیچکس همراهی اش نمی کرد، چه دو سه روز بعدش که با فشار اطرافیان سازمانی مجبور شد از هاشمی حمایت کند، چه بعدش که همان همراهان دیروز از همکاری در جبهه دموکراسی و حقوق بشر سرباز زدند، ... و چه امروز که از همه امیدوارتر به آینده است، و باز امروز که دارد مرا دلداری می دهد که زندگی همین است و مهم مسئولیت است و ...
نخیر. هچ فرقی نکرده!
تنها فرق من و امثال من با او خاتمی این است که می گوید خاتمی دیروزش می گفته و او هم قبول داشته که ا گذشته خود راضی است و اگر به قبل برگردد باز تقریبا همین مسیر تکرار می شود. اما من نیستم، نیستم، نیستم ...!

يك قضاوت اتوماتيكي ديگر

2006-01-09T00:19:00.000+03:30

مردي كه هزاران نفر از بچه چند ماهه گرفته تا جوان سي ساله را غرق خون كرده، وصيت كرده كه بعد از مرگش تمام اعضاي سالم بدنش را به بيماران نيازمند پيوند بزنند.
آريل شارون كه اكنون به دليل سكته شديد مغزي در كما بسر مي‌برد چند سال قبل برگه‌اي را امضا كرده با اين مضمون كه در صورت مرگ اعضاي بدنش به بيماران پيوند زده شود.
همواره در چند سال اخير شاهد بوده‌ايم كه او جوانان فلسطيني بسياري را به قتل رساند؛ خانه‌هاي بسياري را ويران كرد و هزاران فلسطيني را آواره. نمي‌خواهم حرف‌هاي شريعتمداري را تكرار كنم و از گروه‌هاي تروريستي نظير حماس و حزب‌الله دفاع اما اينها همه واقعيت است. او به بهانه مبارزه با تروريست‌هاي فلسطيني جوانان بي‌گناه بسياري را به خاك و خون كشيد.
البته اين بار سعي مي‌كنم مثبت فكر ‌كنم! و اعتقاد دارم كه او به وصيتي كه كرده ايمان داشته؛ اما تمام سئوالم اين است كه كسي كه اينچنين دغدغه سلامتي انسان ديگر را داشته و زندگي و زندگي‌ بخشيدن را دوست دارد، چطور مي تواند انسان‌هاي ديگر و از ديني ديگر را به خاك و خون بكشد؟ يعني او تنها نژاد و هم‌‌آيين خود را در دايره انساني مي‌داند يا اگر يك مرد يا زن فلسطيني به اعضاي بدن او احتياج داشت، حاضر است چنين كند؟ خوب، اگر اينقدر بشر دوست است پس چه توجيهي براي كشتار فلسطينيان دارد؟!
من كه به قضاوت اتوماتيكي دچار هستم؛ شما چه جوابي براي اين سئوال‌ها داريد؟

ايراني‌ها در بورس دبي

2006-01-07T12:54:00.000+03:30

بورس دوبي آمار جديدي از سرمايه‌گذاران در اين بازار مالي را منتشر كرد.
به گزارش ايسنا،‌ تعداد كل سرمايه‌گذاران در بورس دوبي 297 هزار سرمايه‌گذار از 140 كشور جهان هستند كه از اين تعداد 65 درصد آنها شهروندان اماراتي هستند و 25 درصد از كل سرمايه‌گذاران را زنان تشكيل مي‌دهند. شهروندان اماراتي با 197 هزار و 168 سرمايه‌گذار 65 درصد از كل تعداد سرمايه‌گذاران را تشكيل مي‌دهند. اتباع كشورهاي حوزه خليج‌فارس نيز با 40 هزار و 441 نفر در رده بعدي قرار دارند. در اين آمار منتشر شده تعداد ايراني‌هاي سرمايه‌گذار در بورس دوبي را 1436 نفر ذكر شده است.
همچنين تعداد سرمايه‌گذاران پاكستاني نيز 3245 نفر، هندي‌ها 12 هزار و 247 نفر، انگليس 1149 نفر، كانادا 1141 نفر و آمريكا 1055 نفر ذكر شده است. در اين آمار همچنين تعداد سرمايه‌گذاران از كشورهاي عربي اين‌چنين ذكر شده است: سوريه 4584 نفر، فلسطين 4219 نفر، لبنان 2967 نفر و سرمايه‌گذاران از كشور يمن 2390 نفر در بورس دوبي سرمايه‌گذاراي كرده‌اند.
به گزارش روزنامه البيان، مبالغ سرمايه‌گذاران ذكر نشده است ولي قبلا كارشناسان و بعضي از مقامات بورس دوبي اعلام كرده بودند كه ايرانيان سهم به‌سزايي در بورس دوبي داشته‌اند و با سرمايه‌گذاري آنها بود كه در سال 2005 ميلادي به بازارهاي مالي دوبي و ابوظبي جان تازه‌اي دادند و باعث رونق و صعود شاخص‌ها شدند.
برخي كارشناسان معتقدند كه ذكر نكردن مبالغ سرمايه‌گذاري توسط سرمايه‌گذاران هم ترفندي است براي جلوگيري از فرار سرمايه‌ها.
منبع: ايسنا

مردی که پرده عصمت دريده بود

2006-01-06T11:09:00.000+03:30

مهدي جامي: شارون را ديگر رفته بايد گرفت. کارنامه او با همه بلندی کوتاه است: او مردی بود که به زبان سياست حرف می زد. زبان ديگری نمی دانست و نياموخت. زبان سياست زبان مهرورزان نيست. زبان شاعران و روشنفکران نيست. زبان فيلسوفان و متالهان هم نيست. زبان سياست با زبان روزمره و زبان غيرسياسی تنها مشترکات لفظی دارد. شارون سرنمون سياستمدار بودن است. منتها او در وضعيتی بود که نمی توانست ماهيت سياستمداری را با روکشی از زبان ديپلماتيک غربی بپوشاند. او ناگزير صريح ترين سياستمدار دوره خود بود و تا توانست تاخت. او از معدود سياستمداران خوشبختی است که هر چه خواست کرد از قتل عام در بيروت تا خروج از نوار غزه.
ادامه مطلب...

بوف

2006-01-05T16:53:00.000+03:30

بوفي در باغ‌ وحش تهران

درخواست براى بررسى چگونگى توزيع هداياى نقدى خبرنگاران

2006-01-04T17:47:00.000+03:30

روزنامه شرق: بيش از ۳۰ تن از خبرنگاران پارلمانى با ارسال نامه اى به رئيس كميسيون فرهنگى مجلس خواستار بررسى چگونگى توزيع هديه يك ميليون دلارى سيد محمد خاتمى رئيس جمهور سابق از سوى وزارت ارشاد شدند. در روزهاى اخير وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى مبادرت به اعطاى ۳۰۰ هزار تومان وجه نقد به تعدادى از خبرنگاران كرده است. در نامه خبرنگاران پارلمانى آمده است: از آنجايى كه ملاك انتخاب خبرنگاران براى دريافت هديه نقدى رئيس جمهور مشخص نيست و در اين ميان بسيارى از خبرنگاران به رغم اينكه چندين سال سابقه روزنامه نگارى دارند حتى نام آنان هم براى دريافت اين هديه در ليست انتظار نيست. خبرنگاران پارلمانى در ادامه خواستار بررسى اين موضوع در كميسيون فرهنگى مجلس شده اند و خطاب به عماد افروغ نوشته اند: تقاضا داريم در اين خصوص پيگيرى هاى لازم را انجام دهيد و مشخص نماييد اين هدايا تاكنون به كدام خبرنگاران و براساس چه معيارى پرداخت شده است تا از اجحاف احتمالى به خبرنگاران مستحق دريافت هديه جلوگيرى به عمل آيد.

قتل در تقاطع چمران-همت غرب

2006-01-04T16:20:00.000+03:30

منبع: ايسنا

كثافت‌كاري وزارت ارشاد

2006-01-03T19:38:00.000+03:30

دست شما درد نكند آقاي رئيس جمهور! خسته نباشيد جناب صفار هرندي! اين بود عدالت‌تان؟! اين جوري مي‌خواهيد عدالت را رعايت كنيد؟! شما كه حتي در نحوه پرداخت منصفانه هداياي رئيس جمهور سابق[خاتمي] به خبرنگاران عاجز هستيد، چطور مي‌خواهيد مملكت را اداره كنيد؟!
كثافت‌كاري‌هايي كرده‌ اين وزارت ارشاد كه بوي گندش تا چند وقت ديگر بلند مي‌شود. فعلا سكوت مي‌كنم و چيزي نمي‌گويم تا به وقتش. فقط اشاره‌اي كنم كه عمه و خاله و پسر‌خاله‌ها به همراه منشي‌هاي خوشگل مديران مسئول و سردبيران هديه رئيس جمهور را دارند دريافت مي‌كنند!!! ليست خبرنگاران انجمن صنفي مطبوعات را هم ريخته‌اند سطل‌زباله.

يك عكس فوق‌العاده

2006-01-02T16:34:00.000+03:30

اين عكس فوق‌العاده است. چه لحظه‌اي را شكار كرده عكاس! خيلي دقت و هوشمندي مي‌خواهد گرفتن اين عكس.

لحظه اصابت سر چلسی ديويس ورزشکار آمريکايی، در جريان جام جهانی ورزشهای آبی در ماه ژوئيه که منجر به شکستگی سرش شد. اين عکس از سوی روزنامه تايمز انگلستان به عنوان يکی از عکسهای ورزشی برتر سال انتخاب شده است.

منبع: بي‌بي‌سي

رعشه هزار ساله

2006-01-02T00:26:00.000+03:30

اميد جان! به خدا اين عشرت خانم درست مي‌گويد. مرد يا مرداني كه او از نزديك مي‌بيند حتي با ديدن امثال عشرت‌خانم از روي چادر هم به رعشه ‌مي‌افتند. تماما هم يك مشخصه ثابت دارند. روي پيشاني‌شان داغ مهر است و آستين‌هايشان را تا كتف براي وضو جمع كرده‌اند و دو دكمه پايين پيراهن‌شان هم بخاطر شكم گنده‌شان باز مي‌ماند و هميشه دمپايي به پا هستند و جوراب‌هايشان هم در جيب‌ است.
روزي يكي از گاردي‌هاي كروبي تعريف مي‌كرد كه چطور كروبي با ديدن خواهر عزت ابراهيم‌نژاد [تنها مقتول كوي دانشگاه] به رعشه افتاد و چشم‌هايش ديگر اطرافيان را نديد. مثل "كلاغ استرلينگ" كه با ديدن جواهرات به رعشه مي‌افتاد. خيلي جالب مي‌گفت محافظ كروبي كه تا لحظه‌اي كه آن دختر جوان كنارش نشسته بود، كروبي چشم ازو برنداشت. گارد كروبي با خنده مي‌گفت كه آن شب بين اعضاي تيم حفاظت به شوخي گفته مي‌شد كه صيغه جديد حاجي رسيد!
به نظر من اين مسئله رعشه سابقه تاريخي دارد و مختص مسلمانان امروز نيست.

يك نظر كاملا شخصي

2006-01-01T18:24:00.000+03:30

مي‌دانم دلخوري پيش مي‌آيد اما خب نمي‌توان خود را در دنياي مجازي سانسور كرد؛ يعني نبايد. قصد دارم در اولين روز از سال جديد ميلادي، وبلاگ‌هايي را كه در سال 2005 از همه بيشتر خواندم و از مطالبشان بسيار آموختم، معرفي كنم.
ده وبلاگ را به ترتيب معرفي مي‌كنم:

1- مهدي جامي- سيبستان
2- مسعود بهنود- بهنود ديگر
3- خسرو ناقد
4- اميد معماريان
5- رضا شكراللهي- خوابگرد
6- علي پير‌حسين‌لو- الپر
7- شهرام رفيع‌زاده- اكنون
8- پرستو دوكوهكي- زن‌نوشت
9- هادي خرسندي- اصغرآقا
10- رضا معيني- نيچك

البته اين ليست به اين معنا نيست كه تنها اين ده وبلاگ برايم مفيد بوده. خير، اين طور نيست. از مطالب سخن عزيز و مسعود و خيلي‌هاي ديگر هم استفاده كرده‌ام. اما به جاي اينكه تعارف كنم و ليستي بلند بنويسم، ترجيح دادم رك و راست ده وبلاگ‌ نخست را كه اول صبح به سراغشان مي‌روم و يا منتظر مي‌مانم كه به روز شوند، در ليست قرار دهم.

قطعنامه

2006-01-01T12:37:00.000+03:30

رضا معيني

۱- که هميشه حقيقت پيروز شود و نه زور.
٢- که اکثريت بيابد آنچه اکثريت اش مي کند؛ و خواسته اش را به اقليت بقبولاند؛ بي آن‌که اقليت از بين برود و حقوق‌اش برای رسيدن به اکثريت پايمال شود.
٣- که هر مرد بتواند به هر زن، در هر کجا گلي هديه کند، هر گلي که بخواهد، و آن زن در هر کجای دنيا، تنها با لبخندی از او تشکر کند، نه با هر لبخندی که با زيباترين لبخندش!
٤- که آينده ابهامي بزرگ و يا فاجعه ای در راه نباشد. که آينده فقط اين باشد : آينده.
٥- که شب منزلگاه هراس نباش، بستری باشد برای نياز.
٦- که اندوه با اشاره ای کوچک و ساده شکار شود و شادی و خنده رايگان باشد و هرگز کم مبادش
٧- که هميشگي و همگاني باشد : نان برای رنگين کردن سفره، سواد برای درمان ناداني، سلامتي برای چيره شدن بر مرگ، زمين برای درو کردن آينده، سرپناه برای منزل دادن به اميد، و کار برای پاک ماندن دستان آدمي.
٨- که دل و زبان مردان و زنان با زندان و گور تهديد نشود.
٩- که جنگ روايتي شود از گذشته های دور و نا آشنا و هرگز نيازی به ارتش و سرباز نباشد.
۱٠- که حاکمان، فرمانده ِ فرمانبر باشند و اگر چنين نباشد، برکنار شوند.
۱۱- که همواره کساني حاضر به مبارزه باشند تا اين همه، تنها خواسته نماند و تحقق يابند.

اين نيز نوشته ای از فرمانده مارکوس سخنگوی زاپاتيست هاست، اسم اصلي آن " تکمله پيمان توافق اجتماعي ست".
من با بسياری از کارهای زاپاتيست ها موافق نيستم، اما باشند و بمانند که مبارزه برای پيشرفت و سعادت و کرامت انساني، بدون کسب قدرت، نگاه ژرف و شفاف ِ انتقادی به گذشته، همبستگي جهاني برای انسانيت و عليه مرگ و فقر و تباهي هديه شان به جهان است، اول ژانويه امسال دوازده سال است که آمده اند اميد آنکه پايدار بمانند.
اما من بيشتر از هر چيز زبان نوشتاری مارکوس را دوست دارم، که به قول رژيس دبره "همزمان به نرمي پر و به سختي صخره است"
اين نوشته را در سال نو ميلادی به همه دوستان ديده و ناديده، غريب در ايران و جهان که مي کوشند تا "اين همه تحقق" يابد، تقديم ميکنم.
به ويژه به اکبر گنجي و مجتبي سمعيي نژاد، مسعود باستاني و منصور اسانلو تا زندان هم " روايتي شود از گذشته های دور و نا آشنا "!

*اين نوشته اولين بار در مجله نقطه شماره ٤-٥ زمستان ۱٣٧٤ منتشر شده است.

اصل مطلب در وبلاگ نيچك

چشم همديگر شويم

2005-12-31T16:47:00.000+03:30

مجبور كه نه! اما بايد چند وبلاگ را به ليست لينك‌هايم اضافه كنم. يكي اين آرش‌خان است؛ ديگري وبلاگ خانم اكرم ديداري. لذت مي‌برم از عكس‌هايش. حس خوبي مي‌دهد. نمي‌دانم كسي تا به حال به او گفته كه كارش خيلي جالب است. اين بچه‌هايي كه به اصطلاح آن طرف آب هستند، مي‌توانند از شهري كه در آن زندگي مي‌كنند عكس‌هاي خوبي بگيرند همراه با توضيح عكس. به خدا براي من نديد بديد كه نمي‌توانم از كشور خارج شوم خيلي جذاب است. بچه‌ها مي‌توانند عكس بگيرند از محيط اطرافشان و بنويسند درباره آن. هم وبلاگشان خوانندگان بيشتري خواهد داشت و هم براي امثال من جذاب خواهد بود و خوب، با شهرهاي بزرگ و كوچك ساير كشورها هم آشنا مي‌شويم.
من مطمئن هستم كه اگر روزي تيم فوتبال ايران به يكي از كشورهاي فقير آفريقا هم برود، حداقل هزار نفر ايراني آنجا هست كه براي تشويق كردن به استاديوم بيايد. هميشه هم همين طور بوده؛ كاروان‌هاي ورزشي‌مان هر كجا كه رفته‌اند، همواره چند ده نفري پناهنده و مهاجر و دانشجو آنجا بوده‌اند؛ حالا نمي‌دانم چرا همين هموطنان از شهري كه در آن زندگي مي‌كنند، نمي‌نويسند، عكس نمي‌گيرند و زاويه ديدشان را عرضه نمي‌كنند.
راستش از بچگي فضول بودم. هميشه دوست داشتم همه جا سرك بكشم. با مكان‌هاي مختلف آشنا شوم. به برادرم كه به طرف ديگر كره خاكي پرتاپ شده، گفته‌ام كه اگر توالت عمومي هم مي‌روي عكس بگير و برايم بفرست. جدا آنقدر از در و ديوار شهرش عكس انداخته كه الان از خودش بهتر فلان شهر را كه در آن زندگي مي‌كند، مي‌شناسم!
برادرم زماني كه براي تحصيل از مملكت خارج شد، دوربين نداشت و آنجا هم پولي براي خريد دوربين نداشت. آنقدر كه كنجكاو بودم، براي تولدش يك دوربين كوچك خريدم و همراه مسافر برايش فرستادم. حالا او شده چشم من در آن شهر. مطمئنا اگر كمي ذوق داشته باشيم، همه مي‌توانيم چشم همديگر شويم.

درود بر دل‌هاي جوان

2005-12-31T01:02:00.000+03:30

اين عكس‌ بالا را كه مي‌بينيد متعلق به يك خانواده همراه با دوستان و آشنايانشان‌ نيست؛ گروهي خاص يا بچه‌هاي يك محل هم نيستند. اين جمع با همت پنج شش نفر دختر و پسر باحال شكل گرفت و در نهايت تبديل شد به دهها جوان باشور و شوق كه در روز تعطيل آخر هفته در پاركي در تهران به بازي "وسطي" مشغول شدند. بازي چنان برايشان هيجان و جذابيت داشت كه هر پسر و دختر جوان ديگري را كه از كنارشان عبور مي‌كرد، از روي ذوق به جمع خودشان دعوتش مي‌كردند؛ به همين صورت تبديل شدند به سي چهل نفر.

احساس خوبي به من دست داد با ديدن اين تجمع خودجوش. احساس كردم هنوز جامعه جوان ايران با تمام مشكلات و سركوب‌ها پويا و زنده است و مي‌خواهد زنده بماند؛ زنده و سرحال. چه تلاشي مي‌كنند دختران و پسران ايراني تا خود را همچنان زنده دل نگاه دارند. باور كنيد اعضاي دو تيم همديگر را نمي‌شناختند اما ظرف دو سه ساعتي كه به بازي مشغول شدند، انگار سال‌ها بود كه با هم رفيق نزديك هستند. لذت بخش بود جمع‌شان برايم؛ حتي خندين‌شان، شوخي‌هايشان...
درود بر اين دل‌هاي جوان!

خبری که از قلم افتاد

2005-12-30T19:52:00.000+03:30

بيلي ومن: سالی که گذشت چون همه‌ی سال‌های گذشته پر از اتفاقات تلخ و ناگوار بود. سایت بی‌بی‌سی زحمتش را کشیده و وقایع سال ۲۰۰۵ را براساس ماه‌های سال فهرست کرده است. و اما یک حادثه مهم را که در دانمارک اتفاق افتاد از قلم انداخته است، اتفاقی که می‌رفت تا حکایت سلمان رشدی را تکرار کند که نکرد چرا که جهان اسلام آنقدر بر تارک تاریخ گُه زده است که نه حنایشان رنگ دارد و نه کسی برایشان تره خرد می‌کند. و اما اصل داستان:
سی‌ام سپتامبر سال ۲۰۰۵ روزنامه پر تیراژ دانمارکی یعنی «یولند پست» ۱۲ کاریکاتور از پیامبر مسلمانان منتشر می‌کند. الهام کاریکاتوریست‌ها از روی پلاکارتی است که یک محقق نروژی در سفرش به ایران در سال ۱۹۹۹ از بازار تهران خریده است.

متن كامل...

2005-12-30T16:28:00.000+03:30

خواهش مي‌كنم مرا پينگ نكن! جدا اينقدر بيكاري؟! خوش به حالت.

احترام انگيزند اين کارگرهاي شرکت واحد

2005-12-29T03:01:00.000+03:30

محمد حيدري: من هنوز هم حوصله نوشتن وبلاگ ندارم ولي نا اميد نيستم از اينکه باز بنويسم براي همين اين دفتر مجازي هنوز باز است. اما اين ماجراي اعتصاب کارگرهاي شرکت واحد در حمايت از دوستان دستگير شده شان روزنه خوبي است در اين ابهام و نگراني و حيف بود چيزي ننويسم– کاش دوستان ما در حمايت از آنها اقدامي ميکردند ، حتي با نوشتن نامه‌اي مثلا – هنوز هم دير نشده و کاش اقدامي کنند. من اما چون از محيط کار مدتي است دورم نمي توانم .اگر دوستي اين کار را کرد اسم ناقابل بنده را هم آن پايين بگذارد. اگر نميتوان که کاري کرد حداقل اعلام کنيم که ما در کنار کارگران ايستاده ايم. همين هم مغتنم است.

متن كامل...

كروبي تحقير مي‌شود

2005-12-28T18:09:00.000+03:30

همين را مي‌خواستي شيخ اصلاحات!!! كه حسين‌آقا شريعتمداري به ريش سفيدت بخندد؟

بخوان يادداشت امروزش را كه چطور شما و اطرافيانت را تحقير كرده است؛ بخوان!...
به خدا اين وصله [يا صفت] "اصلاح‌طلب" به شما نمي‌چسبد جناب كروبي!
اگر چند سالي براي نوكرانت كار نمي‌كردم و از نزديك نمي‌شناختم‌تان هيچ‌گاه به خودم اجازه نمي‌دادم اينچنين درباره‌ات قضاوت كنم جناي كروبي!

" ... با وجود دهها غول رسانه‌اي كه مقابله با نظام اسلامي را در اولويت برنامه‌هاي خود دارند، از اين شبكه تلويزيوني چه كاري عليه انقلاب و نظام برمي‌آيد و؛
جايي كه عقاب پر بريزد از پشه لاغري چه خيزد؟"

متن كامل...

سر منتظران كلاه رفت

2005-12-28T16:42:00.000+03:30

روزنامه شرق: مردى كه با ادعاى برقرارى رابطه با امام زمان (عج) متهم به كلاهبردارى ميليون‌ها تومان وجه نقد از مردم تهران شده بود، صبح ديروز در شعبه اول داديارى دادسراى امور جنايى تهران اتهام خود را انكار كرد.
هاشميان داديار شعبه اول دادسراى امور جنايى تهران در اين رابطه گفت: متهم اين پرونده مجيد ۵۵ساله از طريق سوءاستفاده از وابستگى مردم به اعتقادات و باورهاى مذهبى با راه اندازى موسسه اى با نام راز تاكنون ميليون ها تومان وجه نقد از مردم كلاهبردارى كرده است. وى ادامه داد: اين متهم به همراه دو تن از همدستانش كه يك زن و يك مرد بوده اند با ادعاى درمان بيمارى هاى سخت و ناعلاج از طريق ارتباط با امام زمان(عج)، مبالغى از جمله ۵ و ۱۰ ميليون و بالاتر از آن دريافت كرده و پس از خواندن دعا و انجام اعمالى براى راضى كردن خانواده بيماران براى پرداخت پول بيشتر از آنان اخاذى مى كرده است. هاشميان در رابطه با اين كه خانواده بيماران پس از عدم بهبود بيمارانشان چه اقدامى انجام داده اند، اظهار داشت: تنها جواب و توجيهى كه رابط قلابى به خانواده اين بيماران اعلام مى كرده اين بوده كه مبالغى كه شما پرداخت كرده ايد تنها براى پرداخت زكات رابطه با امام عصر(عج) بوده است و اين مبلغ به شما برگردانده نمى شود.
متن كامل...

دولت به سر و وضع مردم كاري نداشته و ندارد

2005-12-27T16:25:00.000+03:30

مشاور احمدي‌نژاد مي‌گويد: " دولت به سر و وضع مردم كاري نداشته و ندارد؛ چراكه بسياري از آسيب‌هاي فرهنگي اجتماعي را ناشي از مظالم اقتصادي و چپاول بيت‌المال مي‌داند و اين يك نظر كارشناسي و درست است؛ زيرا كارشناسان خبره مسائل فرهنگي و اجتماعي نيز بسياري از ناهنجاري‌ها و نمايش‌هاي رفتاري نامناسب را حاكي از لجبازي و حالت اعتراض مي‌دانند نه ظاهري برخاسته از اعتقاد و باطن افراد. هميشه در جوامعي كه اعتراض مردم يا خواست و مطالبات مردم يا قشري از جامعه ناديده و ناشنيده گرفته شود به صورت‌هاي گوناگون عكس‌العمل‌هاي به ظاهر غيرمرتبط اما در ريشه كاملا مربوط خودنمايي مي‌كند."
چقدر شما با اين گفته موافق هستيد؟ به نظر شما غير از مظالم اقتصادي، خلط شدن دين در سياست يا بهتر است بگوئيم حاكم شدن حكومت ديني در بيست و هفت سال گذشته از دلايل ديگر گسترش آسيب‌هاي اجتماعي نيست؟
متن كامل- ايسنا...

شما بي‌عرضه هستيد جناب كروبي

2005-12-27T11:05:00.000+03:30

اين كروبي چقدر زود خود را نشان مي‌دهد. بنده خدا هر چقدر عربده بكشد و صدايش را بالا ببرد، با يك اشاره رهبري فدا مي‌شود. قابل توجه كساني كه انتظار داشتند كروبي با حزب تازه تاسيس‌اش و همچنين تلويزيون صبا كاري صورت دهد. او بي‌عرضه‌تر از آن است كه بتواند كاري كند. چندين بار مردم از نهاد‌هاي قدرت بيرونش اندخته‌اند اما اين توهم لعنتي دست از سر او برنمي‌دارد. ببينيد وقتي رهبر از تاسيس شبكه ماهواره‌اي صبا راضي نيست، فورا به خواسته رهبري تن مي‌دهد و تلويزيون را با توجه به اينكه هزينه بسياري هم بابتش تا امروز شده، تعطيل مي‌كند.
از چتر رهبري نمي تواند بيرون بيايد كروبي. جان به جانش كني همين است. آنوقت بزور مي‌خواهد به مردم بقبولاند كه توانايي رياست جمهوري را داشت و رقيبش با تقلب نگذاشت. نخير اين طور نيست جناب كروبي! شما خودتان بي‌عرضه هستيد!

تصويري از يك مهماني مجلل

2005-12-27T01:19:00.000+03:30

ديروز به مراسمي به اصطلاح مجلل دعوت شده بودم. صاحبان مجلس حاجي‌هايي بودند با شكل و شمايل مذهبي و يقه‌هاي بسته آخوندي در محيط فلان رستوران لوكس نياوران با معماري غربي. براي نهار دوازده نوع غذا سفارش داده بودند با كلي پيش غذا و دسر. راستش از همه آنها فقط اسم يكي دو نوع غذا را مي‌دانستم. مقداري كه به اندازه معده‌ام باشد، غذا كشيدم و خوردم. اما چه جمعي بود جمع مهمانان! انگار پيتون‌ها دعوت شده بودند. جالب اين بود كه تعدادي از اين پيتون‌ها دكتر بودند و عده‌اي ديگر مهندس فلان شركت بزرگ و مابقي هم نماينده‌هاي كمپاني‌هاي مختلف! مهمانان كه از قشر بالاي جامعه بودند، چه كردند با غذاها. چه اسرافي شد! نفس مهماني هم تنها اين بود كه صاحبان مهر بر پيشاني داغ كرده نشان دهند كه هنوز رئيس همان چند شركت بزرگ صنعتي در ايران هستند و مقتدر؛ همين!
جو مهماني برايم خيلي سنگين بود. شعار نمي‌دهم، اما اين ريخت و پاش‌ها را نمي‌توانم تحمل كنم. چند كيلومتر بيشتر با نياوران فاصله ندارد جايي كه عده‌اي حتي يك قرص نان بربري هم نمي‌توانند بخرند. اين تهران عجيب سياه و سفيد شده است. مهمانان آنقدر خوردند كه فكر مي‌كنم همانند مار پيتون براي يك ماهشان كافي باشد.
وقتي به خانه رسيدم مداد كنته را برداشتم تا تصويري از مهماني امروز روي كاغذ بكشم؛ تصوير عده‌اي سرمايه‌دار كه از ناف ملتي فقير دارند تغذيه مي‌كنند. هيچ توجيهي براي مهماني امروز نمي‌توان آورد؛ براي هزينه‌هايي كه شد. شكم‌هايي كه بيش از حد سير شد؛ شايد هر كدام جاي سه نفر!
امروز آنقدر نفرت پيدا كرده بودم كه چربي‌هاي گوشه لبان مهمانان را به رنگ خون مي‌ديدم. حيواناتي كه سير مي‌كردند شكم‌شان را.
راستي، اين آمپول ضد هاري سرمايه‌داري را چه كسي دارد؟ امام زمان؟!

مرحبا به اين اتحاد

2005-12-26T16:38:00.000+03:30

اعتصاب رانندگان اتوبوسراني تهران درسي است براي ساير صنف‌ها. انصافا خيلي متحد بودند. كاري كردند كه شب قبل قاليباف التماس‌شان را كند. قاليباف تا پنجشنبه مهلت خواسته كه به مشكلات رانندگان رسيدگي كند. آفرين به رانندگان!
امروز چند راننده در انتهاي مسيري مي‌گفتند كه بچه‌ها روحيه عجيبي پيدا كرده‌اند. خودشان هم باورشان نمي‌شد اين جور اثر بگذارد. آنها معتقد بودند كه اگر تا پنجشنبه به خواسته‌هايشان نرسند، از شنبه آينده مجدد اعتصاب را شروع مي‌كنند و تهديد كرده‌اند كه ديگر نه شهردار را قبول دارند و نه وزيري را. شخص رئيس جمهور طرف حسابشان خواهد بود.
شايعه‌اي هم كه مطرح شده و براي خود رانندگان هم قطعي نيست و نمي‌دانند تا چه حد واقعيت دارد اين است كه شب قبل در توقفگاه جنت آباد كه منطقه شش اتوبوسراني هست و بزرگترين ايستگاه، چند نفري از سر گروه‌ها (كساني كه جمع را كنترل مي‌كردند نه اعضاي هيئت مديره سنديكا) را نشان كرده‌اند و امروز صبح اول وقت رفته‌اند سراغشان. اما رانندگان معتقد هستند كه اين دستگيري‌ها هيچ اثري در اعتصاب احتمالي روز شنبه نخواهد داشت. بچه‌هاي شركت واحد به قول خودشان عجيب شير شده‌اند.

تجمع اعتراض‌آميز كاركنان اتوبوسراني پايان پذيرفت

2005-12-26T10:29:00.000+03:30

خبرگزاري دانشجويان ايران - به دنبال تجمع تعدادي از كاركنان شركت اتوبوسراني در روز يكشنبه چهارم دي ماه در اعتراض به شرايط معشيتي و عدم برخورداري از مزاياي نظام هماهنگ كار، شهردار تهران دستور رسيدگي و حل مشكل را صادر كرد.
به گزارش سرويس «شهري» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، تجمع‌كنندگان كه نسبت به بي‌توجهي‌هاي صورت گرفته تا كنون گلايه‌مند بودند، خواستار آن شدند كه از اين پس مستقيما تحت نظارت و پوشش شهرداري تهران قرار گيرند.
قبول اين درخواست از سوي دكتر محمد باقر قاليباف، شهردار تهران كه ديشب در جمع تجمع‌كنندگان حضور يافته بود، با موجي از شادماني تجمع‌كنندگان همراه بود.
در اين جلسه شهردار تهران ضمن صدور دستور نظارت مديريتي بر اتوبوسراني، رسيدگي و حل مشكل اين كاركنان را در دستوركار شهرداري تهران قرار دارد.
شهرداري تهران اعلام كرد: اين تجمع با شعار «شهردار، حمايتت مي‌كنيم» پايان يافت و شهردار تهران از اعتماد و همراهي صميمانه كليه كاركنان اتوبوسراني قدرداني كرد.
گفتني است از صبح دوشنبه كليه كاركنان شركت اتوبوسراني، همچون گذشته مشغول خدمت‌رساني به شهروندان تهراني شدند.

اعتصاب رانندگان شروع شد

2005-12-25T16:25:00.000+03:30

امروز رانندگان اتوبوس در تهران اعتصاب كردند. اعتصاب هم شد و اكثر رانندگان شركت واحد سر كارشان حاضر نشدند. اما يك سئوال ممكن است بريتان پيش آيد! پس امروز حمل و نقل عمومي تهران توسط چه كساني انجام شد؟!
امروز، به جاي رانندگان شركت واحد، رانندگان سپاه و ايران‌خودرو و سايپا را به كار گرفتند. عده‌اي بيسجي را هم كه توان كنترل اتوبوس‌هاي دنده اتوماتيك را داشتند، به خدمت گرفتند. اين‌ها را يكي از رانندگان سايپا برايم تعريف كرد.
چند سالي است كه مسير خانه تا محل كار را با اتوبوس طي مي‌كنم و مسيرم هم ثابت است. تمامي راننده‌هاي آن خط را هم تقريبا مي‌شناسم. امروز كه خواستم سوار اتوبوس شوم، ديدم هم اتوبوس‌ها تغيير كرده است و در خط خود نيستند و هم رانندگانش همه غريبه‌اند. خطي كه سوار مي‌شوم از مسيرهاي اصلي شهر است؛ سوار يكي از اتوبوس‌ها شدم. راننده هيچ يك از ايستگاه‌هاي بين راه را نمي شناخت. بعد از چند دقيقه كه با راننده گرم گرفتم، به من اعتماد كرد و جريان را گفت؛ گفت كه ديروز به رانندگان سرويس ايران خودرو و سايپا اعلام كرده‌اند كه همگي خود را براي امروز به ايستگاه‌هاي منطقه‌اي شركت واحد معرفي كنند. رئيس شركت واحد به هر يك از رانندگاني كه امروز جاي رانندگان شركت واحد كار كند، مبلغ 20 هزار تومان پرداخت مي‌كند.
راستش حسابي عصبي شده بودم. شركت واحد به رانندگان خودش حاضر نيست تحت هيچ عنواني كمك كند اما اعلام كرده كه به راننده‌هاي سپاه و سايپا و ايران خودرو هر نفر بيست هزار تومان در روز پرداخت مي‌كند. يعني اگر تا آخر ماه كار كنند، حدود پانصد هزار تومان حقوق هر نفر مي‌شود. رو كردم به راننده و گفتم تو چطور حاضر شدي جاي همكارت در شركت واحد حاضر شوي و كار او را انجام دهي؟ به نظرت كارت اخلاقي بوده با توجه به اينكه هر دو راننده هستيد و همكار؟ او گفت: به خدا مجبور شدم. پيشنهادشان در واقع پيشنهاد نبود، امري بود! اگر امروز اين اتوبوس را راه نمي‌انداختم، قطعا خودم بيكار مي‌شدم. آنها يك جمع بزرگ هستند اما ما جمع كوچكي هستيم و تازه بيشتري‌ها قبول كردند بيست هزار تومان را و خيلي هم شاد بودند.
مانده بودم به اين راننده چه بگويم. بنده خدا با حالتي نزار مي‌گفت كه تهديد شده است. مجبور شده؛ وگرنه كه خودش روزي راننده شركت واحد بوده و حالشان را مي‌داند. شايد باورش مشكل باشد، اما به گفته اين راننده حق نهار راننده‌هاي شركت واحد در روز 30 تومان است. سي تا تك توماني! شگفت زده شده بودم؛ مگر مي شود؟! روز قبل كه با راننده‌اي از شركت واحد صحبت مي‌كردم، مي‌گفت: " شغل ما كه جزو مشاغل دشوار است و بايد طبق قانون 32 روز مرخصي داشته باشيم، بيست روز هم در سال مرخصي نمي‌دهند و اگر از صبح ساعت شش تا هشت شب تمام وقت در خيابان‌هاي شلوغ تهران دنده عوض كنيم، تنها دويست و پنجاه هزار تومان دستمزد ماهيانه‌مان مي‌شود." چيزي در حدود ده هزار تومان در روز آن هم دو شيفت. در صورتيكه رئيس شركت واحد قرار است به رانندگان جايگزين در روز بيست هزار تومان دستمزد بدهد. حدودا دو برابر!
نمي‌خواهم در مشكلات صنفي رانندگان داخل شوم. مشكل‌شان‌ صنفي ست، اين چند خط را هم كه نوشتم جهت اطلاع نوشتم. اما چند سئوال دارم؛ به راستي لج و لجبازي مديران شركت واحد با رانندگان واحد براي چيست؟ مگر اينها برده هستند كه به خواسته‌هايشان توجه نمي‌كنند؟ چرا به رانندگان جايگزين قرار است حقوق دو برابر پرداخت ‌شود؟ چرا همين مبلغ را براي رانندگان خود در نظر نمي‌گيرند.
رانندگان شركت واحد در ادامه اعتصاب امروز و با توجه به جايگزين شدن رانندگان نهاد‌هاي ديگر، تهديد كرده‌اند كه از فردا در مناطق شركت واحد جلوي خروج اتوبوس‌ها را خواهند گرفت و در صورت مقاومت، شيشه‌هاي دستگاه‌ها را خواهند شكست.

پي‌نوشت:

1- شهرداري تهران اعلام كرده كه در تجمع امروز حدود 5 درصد از كارگران اتوبوسراني تهران حضور داشتند!

2- اعتصاب شماری از کارکنان اتوبوسرانی در تهران- بي‌بي‌سي

3- انتظار مي‌رفت كه دولت از نيروهاي بسيجي و سپاهي استفاده كند. اما كاركنان سايپا و ايران‌خودرو چي؟ آنها هم نظامي هستند؟! فكر نمي‌كنم!!!

اعلام اعتصاب

2005-12-24T16:39:00.000+03:30

گزارش هئيت مديره سنديكاي كارگران شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه
با سلام به تمامي همكاران زحمت كش شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه
به آگاهي شما عزيزان مي رسانيم كه طي مذاكرات انجام شده در مراحل مختلف، بين اعضاي محترم هئيت مديره سنديكاي كارگران شركت واحد و مديران شركت و مسئولان مملكتي، آقايان قولهايي دادند كه متاسفانه به هيچ يك از آنها عمل نكردند از جمله مي توان به موارد زير اشاره كرد :
1- قرار بود كه صورت جلسة روز مذاكرات در دفتر تيسمار طلايي به ما داده شود كه انجام نشد!
2- بازگشت به كار كليه اخراجي هاي سنديكا بدون قيد وشرط كه قرار بود 2 نفر 2 نفر و يا 3 نفر 3 نفر طي چند روز به كار برگردند اما اكنون بيش از يك ماه از اين توافق گذشته و آقايان با طرح موارد خارج از توافق هنوز جلوي كار 7 نفر از همكاران اخراجي سنديكايي را گرفته اند كه اسامي انها بدين شرح مي باشد:
1- ابراهيم مددي 2- سيد بهروز حسيني3- علي اكبر پير هادي 4- حسن كريمي 5- امير تأخيري 6- حسن محمدي 7- ناصر غلامي
3- حق السعي هاي دوران تعليق همكاراني را كه با احكام ادارات كار شاغل گرديده اند به طور كامل پرداخت نكرده و فاصله خدمتي در امور بيمه اي همكاران افتاده است كه امور اداري و مالي بايد سريعاً اين كار را به صورت شايسته سامان دهد.
4- از فعاليت پيرامون انحلال شوراها كه كاملاً مطابق قانون شوراها (ماده 12 تبصره 1) عمل شده و امضاء جمع آوري مي شود، توسط مديران، حراستي ها، شورايي ها و عوامل بهره برداري و با ايجاد رعب و وحشت بر خلاف قانون جلوگيري مي شود.
5- نسبت به درخواست قانوني كارگران كه صدها تقاضاي كتبي به امور مالي تحويل گرديده و خواهان كسر نشدن مبلغ 150 ريال از حقوقشان بودند، اقدامي صورت نگرفته و معاون مالي مي گويد : من از حقوق كارگران كم مي كنم ولي به حساب شورا نمي ريزم. كه اين هم كاري بر خلاف قانون است.
6- در مورد درخواست قانوني رانندگان مبني بر داشتن كمك راننده با توجه به سختي شرايط كار هنوز هيچ اقدامي در اين باره انجام نشده است.
7- قرار بود كارگران سنديكايي كه توان تدريس قانون كار، قانون اساسي، مقاوله نامه هاي بين المللي و مسايل كارگري را دارند در مناطق موقعيت آموزش و تدريس پيدا كنند كه انجام نشد. (قولي كه مدير عامل در دومين مذاكره داد)
8- قرار بود جلسه مناظره يا مباحثه مشترك بين شوراهاي (كارفرمايي) و سنديكايي ها ظرف يكشنبه و دوشنبه هفته قبل در دفتر كنفرانس مدير عامل با حضور مدير و معاونينش برگزار شود كه نشد!
9- دو نفر از همكاران مشخص سنديكايي جهت جلوگيري از اعتراضات و اعتصابات مشكوك در مناطق 1 و 6 و 7 طي روزهاي 21 الي 29 آبان ماه از تمام وقت و توانشان استفاده كردند كه با حضور آقاي منصور اسالو (رئيس هيات مديره سنديكا) در دفتر آقاي هاشمي معاون مدير عامل و سپس ارتباط تلفني با اقاي نوريان مدير عامل شركت هماهنگ شد، اما بر خلاف اين هماهنگي تعرفه آنها قطع و با فاصلة خدمت به كار برگشتند.
10- مدارك و شهود بسياري دال بر فساد برخي از افراد شورايي ها به قسمت بازرسي و معاون مالي و آقاي عليخاني مشاور مدير عامل ارائه شده است، اما نه تنها برخوردي با آنها نشده است بلكه به آنها كلاس براي تدريس و وحشت و دروغ به كارگران تازه استخدامي شركت داده شده است كه از اين تريبون علاوه بر دروغ پردازي هاي خودشان بنام قانون تبليغ آقاي محجوب و حزب خانه كارگر را كرده و نسبت به سنديكايي ها انواع تهمت و شايعه پردازي هاي ناجوانمردانه را بيان مي كنند و مواد قانون كار را كاملاً برعكس و بر ضد كارگران آموزش مي دهند.
11- مديران شركت واحد با مسئولان اداره كار استان تهران و شورايي هاي (كارفرمايي) در يكي از هتلهاي گران قيمت اوشان فشم به ميهماني و سورچراني مي روند و تصميمات ضد كارگري مي گيرند كه نتايجش در پاسخ آقايان عزيزي مديركل كار سابق استان تهران و آقاي تيز مغز (به راهنمايي آقاي تدين) مدير كل فعلي كار استان تهران، خطاب به كارگران كه خواهان اجراي قانون كار و پيمانهاي دسته جمعي هستند ديده مي شود.
12- در اولين جلسة مديران مناطق شركت واحد با مدير عامل شركت به تصور اينكه توانسته اند بين كارگران و سنديكا تفرقه بياندازند، مديرعامل دستور مي دهد كه مديران مناطق به اعضاي سنديكاي كارگري فشار بياورند تا كارتهاي عضويت سنديكاي خودشان را بر روي سينه و بر روي قلب هايشان نزنند. اين دستور تند درست فرداي روزي صادر مي شود كه مديران شركت واحد از جمله آقاي هاشمي معاون امو مالي مركز به جلسة استانداري و شوراي تأمين استان رفته اند و با اين دستورات جديد برگشته اند.
نتيجه اينكه : كل سيستم امنيتي ـ انتظامي، مديران و شوراي تأمين استان، شيوه مذاكره و توافق بين هيات مديرة سنديكا و مديريت شركت واحد را به عنوان ترفندي براي عبور از تهديد به اعتصاب دوم مهر كه از سوي برخي از كارگران مطرح شده بود و ايجاد تفرقه در سنديكا و در بين كارگران به كار بردند، تا زمينة حضور و روحية مبارزه جويانه كارگران را براي دستيابي به حق و حقوق و مطالبات صنفي و قانوني خويش را تضعيف نموده و با انتشار تهمت نامه‌ها و دروغ پردازي و با ايجاد شايعه و دروغ مي خواستند بين كارگران و سنديكا تفرقه ايجاد كرده و به وحدت و همدلي زحمت كشان صدمه بزنند كه اين شيوه ها در طول تاريخ از ابزارهاي تكراري كارفرمايان و زورگويان نسبت به حق طلبي هاي كارگري بوده است لذا با توجه به شرايط موجود و انجام نشدن قولهايي كه مديريت به اعضاي هيات مديرة سنديكا داده بود، پيشنهاد مي كنيم تا عملي شدن قولهايي كه مديريت شركت و مسئولان امنيتي و انتظامي استان تهران در دفتر آقاي طلايي فرمانده انتظامي تهران بزرگ و ديگر اماكن داده بودند، از امروز 9/9/84 به بعد از قبول هر مذاكره اي دور از چشم كارگران خودداري نمائيم.

سايت سنديكاي كارگران شركت واحد

2005-12-24T11:15:00.000+03:30

اين مقاله را درباره وبلاگ‌هاي فارسي زبان بخوانيد. ردپاي انگليسي در اين مقاله كاملا مشهود است.

"... با گسترش وبلاگ نويسی، ديوارنويسی در توالت های عمومی تهران منسوخ شده است."

متن كامل...

درباره جايزه عكس يلدا

2005-12-24T00:31:00.000+03:30

مراسم جايزه چهارم يلدا هم برگزار شد. خوب، مبارك برندگانش. اما يك خواهش از اين مرد با ابهت و جذاب [مديا كاشيگر] دارم. تو را به خدا از سال بعد جايزه عكس يلدا را برگزار نكنيد اگر مي‌خواهيد اينچنين برگزارش كنيد؛ نه نحوه انتخاب اثر برتر مشخص شد، نه گزارشي از سوي هيئت داوران قرائت. هيچ! به جاي سه برنده، به يك نفر جايزه دادند و بعد آقاي كاشيگر آهسته اعلام كرد كه داوران گفتند تنها يك كار را انتخاب مي‌كنيم. به چه دليل؟! معلوم نشد. انگار مجبور بودند اين مسابقه را برگزار كنند. با اين كار از ارزش جايزه يلدا كم شد به نظرم؛ چون در حد يك مسابقه مدرسه‌اي هم نبود.

درباره جايزه ادبي هم كه در دانش من نيست و بزرگان و علمايي همچون شكراللهي بايد درباره‌اش نظر بدهند!

چند عكس گرفتم و سريع از مراسم خارج شدم، چون كارهاي روزنامه مانده بود.
هر چند كه خبر سوخت شده اما خب چه كنم؛ شب يلدا بود و حال بيرون كشيدن عكس‌ها را از دوربين نداشتم.

گزارش ايسنا

گذشت واقعي

2005-12-23T18:27:00.000+03:30

خواندن اين خبرها مرا به وجد مي‌آورد. نگاه بشردوستانه و انساني بعضي‌ها ستودني ست. خيلي عمق مي‌خواهد چنين گذشت‌هايي. بايد ياد بگيرم! تمرين كنم؛ مطالعه كنم. به راحتي نمي‌توان رسيد به اين درك. بسياري هستند كه براي شهرت و محبوبيت گذشت مي‌كنند كه معمولا تصوير زيبايي ساخته نمي‌شود از رفتارشان. نمي‌دانم چرا ترحم ژان پل دوم به ضاربش [محمت علي‌آقجا] را در همين رديف مي‌دانم. هيچ‌گاه نتوانستم اين كاتوليك‌ سرسخت را باور كنم. (شرح عكس بالا: ژان پل دوم در كنار ضاربش)
خبر مرتبط را بخوانيد:

كلمنتينا كانتوني خواهان عفو رباينده اش در افغانستان شد
يك زن ايتاليايي كه سال گذشته در افغانستان به اسارت آدم ربايان درآمده بود، به صدور حكم اعدام براي گروگان گير سابق خود اعتراض كرد و گفت: كيفر مرگ مجازاتي غيرانساني است و نبايد درباره هيچ كس اجرا شود. تيمور شاه، رهبر باندي كه در اوايل تابستان گذشته، مددكار ايتاليايي سازمان غيردولتي آمريكايي را ربوده بود، پنجشنبه در دادگاهي در كابل به اعدام محكوم شد. كلمنتينا كانتوني بلافاصله در پيامي خطاب به رئيس جمهوري افغانستان حامدكرزاي، خواهان عفو تيمورشاه شد. كانتوني در مصاحبه با خبرنگاران ايتاليايي گفت: من عميقا با اعدام مخالفم و اين كه كسي به جرم ربودن من به اينچنين مجازات غيرانساني محكوم شود، در من احساس انزجار بوجود مي ‌آورد. تيمورشاه در ازاي آزادي كلمنيتنا كانتوني خواهان حذف برنامه‌هاي موسيقي از راديو و تلويزيون‌ها و آزادي برخي از اعضاي باندش كه آن زمان در زندان به سر مي‌بردند، شده بود.
منبع: راديو فردا

گزارش فعاليت هيات بررسي سانحه‌ هوايي سي-130

2005-12-21T19:22:00.000+03:30

در گزارش آمده كه هواپيما به هنگام پرواز كاملا سالم بوده است! به رسانه‌ها هم يك جورهايي اخطار شده‌ است در اين گزارش. محترمانه گفته‌اند كه دخالت نكنند.
1- از چهار مايلي باند كه خلبان وضعيت را نرمال (عادي) اعلام كرده است تا هنگام سقوط كه يك لحظه صداي فرياد يا حسين (ع) با هم ضبط شده‌اند، به مدت يك دقيقه و ‌٥٠ ثانيه هيچ‌گونه پيامي ارسال نشده است. تمامي تلاش كارشناسان و متخصصان مجرب و كارآزموده‌ي گروه بررسي سانحه، به دنبال يافتن علل وقوع عواملي هستند كه در اين مدت موجب انحراف هواپيما از مسير باند شده است.
2- برابر نظر كارشناسان پروازي، انتخاب فرودگاه‌ مهرآباد براي فرود اضطراري هواپيماي سي ‌١٣٠ توسط خلبان گوهري، بهترين گزينه بوده است.

3- رسانه‌ها از پرداختن به گمانه‌زني و بيان احتمالات كم، كه موجب سوء تفاهم و تشويش اذهان عمومي مي‌گردد تا اعلام نتيجه قطعي گروه كارشناسي خودداري نمايند.

كل گزارش...

يا من پرت هستم يا آنها وقيح

2005-12-20T18:25:00.000+03:30

اين برنامه اقتصادي بعد از اخبار ساعت 14 شبكه اول سيما را از دست ندهيد. عجيب برنامه جالبي است. اگر كسي تازه وارد كشورمان شود و از مسائل سياسي ايران هم خبر نداشته باشد و اين برنامه را ببيند، به حتم خواهد گفت كه تلويزيون اين مملكت دست چپ‌هاست. موضوع برنامه امروز عدالت اجتماعي بود كه گزارشگر برنامه به روستاهاي جنوبي استان خراسان رفته و از كوره پز خانه‌ها و كارگرانش گزارش تهيه كرده بود.
مردم آن منطقه عجيب در فقر و تنگدستي هستند و به نان شب محتاج. اما چه جسورانه گزارشگر علت عقب ماندگي روستا‌ها را گردن دولت خاتمي انداخت. جايي از گزارش هم آشكارا گفت كه در دوره خاتمي عدالت اجتماعي وجود نداشت و از رئيس جمهور فعلي خواست كه جبران اهمال كاري دولت قبلي را بكند و به داد مردم روستاها برسد.
تمام گزارش عليه دولت خاتمي بود. از آنجا كه ما ايراني‌ها خصلت ديرينه‌مان هست كه تمام تقصيرها را گردن ديگري بيندازيم، گزارشگر هم چنين كرد. اما بخش آخر گزارش به نظرم شاهكار بود. بعضي وقت‌ها گزارشگران سيما براي اينكه دوره اصلاحات را زير سئوال ببرند، مصاحبه‌هاي جالبي از سطح شهر تهيه مي‌كنند. خبرنگار برنامه در آخر برنامه رفت كنار شيشه راننده بنزي آخرين مدل و از او پرسيد "فقر چيست؟" پسر جوان كه از چهره‌اش پيدا بود كه تمام عمرش تنها جسم سنگيني كه بلند كرده همان سوييچ ماشين است، با ناراحتي برگشت و گفت: " چرا اين سئوال را از من مي‌پرسيد؟ خبرنگار گفت: "پس از چه كسي بپرسيم؟" راننده بنز جواب داد: "خب برويد از آن يكي ماشين جلويي بپرسيد!" خبرنگار مجدد جواب داد كه "از آنها هم خواهيم پرسيد اول نظر شما را بدانيم، بعد..." راننده جوان بنز بعد از كلي مكث كردن، گفت "نمي‌دانم فقر چيست"!!! و بعد دوربين زوم بك شد و تمام بنز را يك بار ديگر نشان داد. شاهكار بود. راننده سرمايه‌دار كه در يك مخمسه گرفتار شده بود، نتوانست خود را نجات دهد و سرانجام واقعيت را گفت؛ از فقر چيزي نمي‌دانست.
اما عوامفريبي صدا و سيما منظور ديگري داشت. آنها مي‌خواهند به مردم القا كنند كه تمام گرفتاري‌هاي اقتصادي و اجتماعي حال، برمي‌گردد به دوره خاتمي. به خيال‌شان مردم نمي‌دانند و يا شعورشان نمي‌رسد تا مشكلات اقتصادي و اجتماعي امروز ايران را ريشه‌اي ببينند. يعني زمان حيات خميني كبير! طلايي‌ترين دوره ايران بوده؛ خطي‌هايش كه در خط بوده‌اند و آقايان خامنه‌اي و رفسنجاني هم تماما در خدمت ايشان و مردم. گل و بلبلي بوده آن زمان و خاتمي به گند كشيده مملكت را.
نمي‌دانم! من كه از گزارش چنين برداشت كردم. اگر واقعا كسي گزارش را ديده و برداشت ديگري داشته كامنت بگذارد. يا من خيلي پرتم؛ يا مسئولان صدا و سيما خيلي وقيح هستند. بالاخره از اين دو حالت خارج نيست.

...رئيس خوش آمدي، اما

2005-12-19T18:24:00.000+03:30

در وبلاگ پرستو خانم خواندم كه خاتمي مي‌خواهد وبلاگ نويس شود. اول بگويم چه خوب و بعد بگويم چه دير! چطور مي‌شد اگر ايشان زمان رياست جمهوري‌شان وبلاگ نويس مي شدند. نمي‌شد؟ مسئوليت‌اش اجازه نمي‌داد؟
من فكر مي‌كنم مي شد؛ مي‌توانست در اوقات فراغت چند خطي بنويسد. بازتاب بسياري هم پيدا مي‌كرد. رئيس جمهور كشوري وبلاگ مي‌نويسد. او با مردم ارتباط نزديك پيدا مي‌كرد. به نظرم مسائل بسياري را در همان دوران رياست جمهوري‌اش از مردم عادي مي‌شنيد. بي‌واسطه حرف‌ها را مي‌شنيد. متملق يا سانسورچي‌ هم ديگر وسط نبود كه حرف‌ها را قيچي و يا تحريف كند.
اگر خاتمي وبلاگ نويسي را زودتر شروع مي‌كرد امروز ديگر از جانب صدا و سيما عوام‌فريبي نمي‌شد كه احمدي‌نژاد برخلاف دوران قبل به مردم نزديك است و از دل آنان بيرون آمده. همين امروز بعد از خبر ساعت 14 در يك برنامه اقتصادي، احمدي نژاد در جمع استانداران سراسر كشور چه شعارهايي مي‌داد. گزارش طوري تنظيم شده بود كه بعد از هر شعار يك مصاحبه در سطح شهر با مردم پخش مي‌شد كه همه به اتفاق مي‌گفتند كه احمدي‌نژاد از دل مردم آمده و مديران زير دست او هم نبايد كاخ نشين باشند.
البته همه مي‌دانيم كه خاتمي كاخ نشين نبود اما اين ايراد را هم بايد به او گرفت كه هيچ گاه ارتباط مردمي برقرار نكرد. حتي در دو- سه سال آخر دوران رياست جمهوري‌اش، ارتباط‌ش را از ترس انتقاد با دانشجويان تقريبا قطع كرد. خب اين شد تا بگويند خاتمي از مردم فاصله گرفت و كاري نكرد؛ امروز در بوق كنند كه احمدي‌نژاد درد مردم فقير را مي‌داند و شعارهايش را نه يك دفعه بلكه چندين بار پخش كنند كه او رجايي ديگر است.
احمدي‌نژاد در برنامه اي كه حرفش را زدم، خطاب به استانداران مي‌گفت كه زانتيا سوار نشوند، در كاخ‌ها ننشينند و پرده‌هاي آنچناني در خانه‌هايشان آويزان نكنند. چندين بار تكرار شد حرف‌هايش كه چه معني دارد مدير در خانه‌هاي آنچناني بنشيند! اين از شخصيت مدير كم مي‌كند و در درجه بعد درد مردم را فراموش مي‌كند.
به گمانم وبلاگ خاتمي خواننده‌هاي بسياري پيدا خواهد كرد. ركورد بازديد‌كنندگان را هم خواهد زد. اما معتقدم اگر مي‌خواهد وبلاگي محبوب داشته باشد بايد تمام آن ناگفته‌هايي را كه در زمان رياست جمهوري‌اش نويد مي‌داد كه خواهد گفت و هيچ وقت هم نگفت، در وبلاگش بنويسد و در واقع با انصاف و دور از ملاحظه تاريخ هشت سال گذشته را بنويسد.
مطمئنا كامنت داني وبلاگ خاتمي پر خواهد شد از انتقاد و نقد. بهتر است كه خاتمي خود پيش قدم شده و تمام ظلم‌هايي را كه در دوران رياست جمهوري‌اش به خود و دولتش رفته، بازگو كند.
ان‌شاالله چنين خواهد بود.

2005-12-19T16:20:00.000+03:30

يك جورهايي قضيه را دارند ماست مالي مي‌كنند. منظورم قضيه سقوط هواپيماي سي-130 است. احساس من اين است. خلبان نادري كه در خبر ايلنا آمده كه خلبان اصلي هواپيما بوده و حاضر به پرواز نشده، با نمايندگان استيضاح كننده جلسه داشته است. مقامات ارتش هم بوده‌اند. خب شما فكر مي‌كنيد چه مي‌شود؟ يعني خلبان در حضور مقامات بلند‌پايه ارتش حقيقت را مي‌گويد؟ چقدر امنيت شغلي دارد؟ مي‌تواند بي تكلف و بدون پنهان‌كاري در حضور آنان واقعيت را بگويد؟ دقيق تعريف كند كه قبل از پرواز به چه دليل از هدايت هواپيما امتناع كرده و خلبان ديگري جاي او پريده است. اميدوارم خلبان نادري جرئت بازگويي تمام حقيقت را داشته باشد، چون سرنوشت اين ماجرا تقريبا دست اوست.
خبر را بخوانيد:

خلباني كه حاضر به پرواز نشده بود با نمايندگان استيضاح كننده جلسه داشت
ايلنا- نماينده زاهدان در مجلس هفتم گفت: روز گذشته افرادي از ستاد فرماندهي كل قوا، نيروي هوايي ارتش و وزارت دفاع به مجلس آمده بودند و با نمايندگان استيضاح كننده وزير دفاع جلسه داشتند.
پيمان فروزش با بيان اين خبر به خبرنگار" ايلنا" گفت: آقاي نادري خلباني كه قرار بود با اين هواپيما پرواز كند اما حاضر به پرواز نشده بود نيز در اين جلسه حضور داشت و درباره علت عدم پرواز و مشكلاتي كه وجود داشته است، توضيحاتي را ارايه كرد.
وي خاطرنشان كرد: نمايندگان استيضاح كننده به دنبال بررسي علت وقوع اين حادثه و شفاف سازي و رفع ابهامات و سوالات موجود هستند و در حال حاضر نيز منتظر انتشار گزارش نهايي كميته تحقيق ارتش براي پيگيري اين حادثه هستند.
فروزش افزود: خود من در بين امضا‌كنندگان استيضاح نبودم و تصور مي‌‏كنم اين استيضاح در نهايت با توضيحاتي كه مسوولان ارايه مي‌‏كنند، پس گرفته مي‌‏شود و مطرح نخواهد شد.

گفت‌وگوي سخن با يك كارشناس هوانوردي درباره علت سقوط هواپيماي سي-130 بسيار خواندني است.

دزدان دنياي مجازي

2005-12-19T00:38:00.000+03:30

پيش آمده كه بعضي دزدان حرفه‌اي وقتي مي‌خواهند از ديوار خانه‌اي پائين بپرند و فرار كنند، اگر همان هنگام صاحب‌خانه متوجه دزد شده و فرياد دزد دزد سر بدهد، دزد حرفه‌اي در كوچه پس‌كوچه‌ها هنگام فرار براي اينكه در راه گرفتار نشود، خودش هم فرياد دزد دزد مي‌زند.
حالا بعضي‌ها در اين دنياي مجازي از همين حربه استفاده مي‌كنند. در تمام دوران كاري شان در مطبوعات تا آنجا كه مي‌توانستند تملق و چاپلوسي و زد و بند كردند و خود را با رياكاري به سياستمداران زمانه وصل كردند، حالا امروز براي پاك كردن رد پا، همان روش دزدان حرفه‌اي را پيش گرفته‌اند!
البته اين راه در ايران جواب داده؛ چه بسيار بوده و هستند كساني كه با پررويي و وقاحت كار خود كرده و جايگاهي پيدا كردند! ولي خب، صبر دزدگير‌ها هم زياد است.

=====

پي‌نوشت:

جالب شده! ديگر هر روز مي‌گويند دزد دزد!!!

عكس‌هاي برتر رويترز

2005-12-18T19:11:00.000+03:30

اگر بخواهم به عنوان يك عكاس آماتور به چهل عكس برتر سال 2005 خبرگزاري رويترز نمره بدهم، به اين عكس سرباز انگليسي كه خود را از يك تانك منفجر شده در بصره عراق به بيرون پرتاب مي‌كند، نمره 1 مي‌دهم. تركيب بندي عكس فوق‌العاده است. در چنين صحنه‌هايي گرفتن عكس با كادر بندي درست و خوش تركيب بسيار دشوار است.

REUTERS/Atef hassan

ديگر عكس‌هاي برتر رويترز را اينجا ببينيد.

صحنه‌هايي كه از ياد پسرك نمي‌روند

2005-12-18T01:18:00.000+03:30

گزارش جديد سازمان ديده‌بان حقوق بشر درباره قتل‌عام‌هاي سال 67 و متهم كردن پورمحمدي و محسني اژه‌اي در قتل‌هاي دو دهه پيش، آن پسرك را باز برد به اوايل دهه شصت!

پسرك از ياد نمي‌برد زندانيان اوين را؛ با اينكه سن كمي داشت اما خوب يادش هست كه زندانيان چقدر مظلومانه پاي چرخ‌هاي خياطي نشسته بودند و لباس مي‌دوختند. در سالن بزرگي با يك دالان در طبقه دوم كه دور تا دورش شيشه بود و از بالا تمام فضاي سالن ديده مي‌شد. احتمالا كارگاه زندان بود. حدودا در آن زمان هشت يا نه سال داشت پسرك. اما به خوبي يادش مي‌آيد كه آن روز تعدادي از زندانيان را به زور آورده و به صف كرده بودند تا براي‌شان سرود "خميني اي امام" بخوانند.
وقتي سال شصت و هفت فرا رسيد و كشتار دسته جمعي زندانيان سياسي شروع شد، روزي پدرش را گوشه خانه ديد كه سرش را پائين اندخته بود و گريه مي‌كرد. از صحبت‌هاي بزرگ‌ترها متوجه شد كه موضوع اعدام‌ زندانيان است و اينكه بسياري را روي تپه‌هاي اوين كشته‌اند. آرام نشست كنار پدر و در عالم بچگي از او پرسيد: "پدر! يعني همه آنهايي را كه آن روز ديدم مرده‌اند؟" پدرش رو كرد و با غمي گفت: " آره پسرم! آن سالن را جارو كرده‌اند. الان آن سالن خالي شده؛ ديگر كسي نمانده!" و باز شروع كرد به گريه.
پسرك بعد از گذشت چند سال هنوز از ياد نبرده آن صحنه‌ها را؛ حتي دست سازهاي زندانيان را كه به صورت نمايشگاهي درآورده بودند؛ پسرك از ياد نمي‌برد نگهبان سالن را كه بالاي سكويي با يك شلاق ايستاده بود و منتظر تا اگر يك وقت كسي از زندانيان سرش را بالا كرد و آنان را ديد، با تازيانه به جانش بيفتد. چه وحشتناك بود آن نگهبان! راستي اسم‌اش چه بود؟ او كه بود با آن شلاق بلند كه هيچ يك از زندانيان جرئت نداشتند زير چشمي پسرك را نگاه كنند؟ چقدر آن محيط براي پسرك هيجان انگيز بود.
پسرك آن روز نمي‌دانست كه پورمحمدي كيست و مقامش چيست و چه بر سر زندانيان مي‌آورد. پسرك اصلا عمق درد و خفقان را نمي‌توانست درك كند. فرداي همان روز رفت و عضو گروه سرود مدرسه شد و براي هم‌كلاسي‌هايش سرود "خميني اي امام" را با هيجان خواند. اما چند سال بعد وقتي گريه‌هاي پدرش را ديد، فهميد كه خارج از دنياي كودكانه‌اش دنياي ديگري هم وجود دارد كه پدر و مادر و برادرانش در آن دنيا دارند زجر مي‌كشند.

!غول برره بادي‌گارد بوده

2005-12-17T19:14:00.000+03:30

"...من بادیگارد ویتنی هیوستون، ماریا كری، نیكلاس كیج، استینگ، تایگروود (قهرمان بوكس جهان) و... بوده ام. نیكلاس كیج از هیكل من تعجب كرده بود. می‏گفت: توی ایران هم همچین سایزی پیدا می‏شود؟"

متن كامل...

گستاخي‌هاي احمدي‌نژاد و هشدار اروپا

2005-12-16T16:49:00.000+03:30

اظهارات اخير احمدي‌نژاد در زير سئوال بردن كشتار يهوديان توسط آلمان‌ها در جنگ جهاني دوم نتيجه كوتاهي اروپا در برخورد جدي‌تر با ايران بر سر مسئله هسته‌اي ايران است. اروپا در چند سال گذشته فرصت‌هاي مناسبي را براي فشار ديپلوماتيك از دست داد و عملا روند مذاكرات را كش‌دار و به بياني ديگر گمان پيروزي و فتح سنگر به سنگر در مذاكرات را براي مقامات ايراني ايجاد كرد.
مذاكرات آتي مقامات ايراني با طرف‌هاي مذاكره كننده اروپايي در مسكو نشان از همين ارفاق‌ها است كه براي ايران نوعي عقب‌نشيني طرف مقابل تلقي شده است. مقامات ايران گمان مي‌كنند كه ايجاد فرصت‌هاي متعدد براي مذاكره از جانب طرف‌هاي اروپائي نوعي ترس از وتو شدن طرح تحريم ايران در شوراي امنيت سازمان ملل توسط چين و روسيه است كه چنين گستاخ شده‌اند و رئيس جمهور جديد ايران جرئت پيدا كرده است تا آشكارا نفرت خود را از دولت اسرائيل اعلام كرده و عملا حكومت ايران را با دنيا رو در رو كند. در واقع نوعي ديپلوماسي لات‌منشانه را در پيش گرفته‌اند كه فكر مي‌كنند كشوري جلودار‌شان نيست.
البته كشورهاي اروپايي به اين گستاخي ناشي از اطاله مذاكرات هسته‌اي ايران پي برده‌اند و در پيش‌نويس بيانيه جديد عليه ايران آورده‌اند كه پنجره فرصت برای هميشه به روی ايران باز نخواهد ماند و در ادامه از ايران خواسته‌اند كه از تلاش برای صلح ميان اسرائيل و همسايگانش حمايت کند و دست از حمايت گروه‌هايی که اعمال تروريستی را تشويق می‌کنند يا در اين اعمال دست دارند، بردارد.

2005-12-15T14:36:00.000+03:30

به نظر من اشتباهي كه در برداشت از مقاله هنريك برودر شده، مربوط مي شود به نتيجه‌گيري نويسنده در پايان مقاله؛ اگر بخش پاياني مقاله درست ترجمه نشود فكر مي‌كنم مفهوم كلي مطلب جدي برداشت شود. البته اين اشتباه را كساني مرتكب مي‌شوند كه شناخت كافي از نويسنده مقاله نداشته باشند.
به اين دو ترجمه توجه كنيد كه اولي در روزنامه شرق امروز منتشر شده و ديگري در بي بي‌سي كه ترجمه بي‌بي سي به نظرم درست است.

... بدنه تاريخ آلمان تا فلسطين امتداد دارد. حالا اين موقعيت مى تواند ايجاد شده باشد كه نوعى اصلاح ارضى اجرا شود و خانه خود را مرتب كنيم.
اما طبيعى است كه چنين چيزى محقق نخواهد شد. مثل تمامى ايده هاى جديد در مورد اين پيشنهاد هم حرف و حديث هاى زيادى زده خواهد شد و تفسيرهاى بدى صورت خواهد گرفت. كسى چه مىداند شايد در شهر آخن در اين باره فكر مىكنند كه حكم جديد عليه جديت رئيس جمهور ايران صادر شود.

... زمينه تاريخی مسايل آلمان تا فلسطين گسترش دارد. اکنون اما فرصتی پديد آمده است که يک اصلاحات ارضی تاريخی به‌مرحله اجرا گذاشته شود؛ يک خانه‌تکانی تاريخی.
اما اين ايده عملی نخواهد شد و همانند همه‌ی ايده‌های جديد آنقدر درباره‌اش بحث و بدگويی خواهد شد تا از ميان برود و امسال در مراسم کارناوال در شهر آخن آلمان، کسی چه می‌داند، شايد از همين حالا تدارک می‌بينند تا "مدال حسابی جدی" را به‌رئيس جمهوری اسلامی ايران اعطا کنند.*

* - اين مدال هر سال از سوی کميته‌ کارناوال شهر آخن به‌‌سياستمدار يا شخصيتی اجتماعی اعطا می‌شود که در دوران تصدی خود "اهل شوخی و خوشمزگی" بوده است.

اصل مقاله هنريك برودر
ترجمه خبرگزاري مهر را هم بخوانيد.

همه در حسرتيم

2005-12-15T01:01:00.000+03:30

در يك ساندويچي نشسته بودم. گهگاهي از بين عابران، كسي رد مي‌شد و به لقمه‌هايم نگاه مي‌كرد. ساندويچ را تمام كردم و رفتم به سمت محل كار. در راه، يك واكسي گوشه خيابان نشسته بود و به كفش‌هايم خيره شده بود. مي‌خواست ببيند خاك گرفته است يا نه؛ خيلي فقير بود. آن طرف‌تر بچه‌اي خياباني گوشه يك فروشگاه كز كرده بود و به كاپشنم چشم دوخته بود.
تمام امروز را حس كردم عده‌اي به وضعي كه دارم حسرت مي‌خورند. نگاهي به خودم كردم و ديدم من هم حسرت مي‌خورم؛ حسرت كسي را كه ديروز وارد فروشگاه كانن شد و دو ميليون تومان چك پول روي ميز گذاشت و آن دوربين D20 را كه هر روز مي‌رفتم جلوي ويترين و نگاهش مي‌كردم، خريد. همه‌مان يك جور‌هايي داريم حسرت ديگري را مي‌خوريم. اما حسرت‌ها با هم متفاوت است. دغدغه من نان شب و لباس گرم نيست. درد من نداشتن يك دوربين خوب است كه مجبور نباشم با دوربين قراضه‌ام عكاسي كنم. ولي آن چشم‌ها كه به لقمه‌ها و لباس‌هايم دوخته شده بود از جنس ديگر حسرت است. آنها از ابتدايي ترين نيازها بي‌بهره‌اند. دقيقا بعد از من آنان هستند. اين طبقه‌ها بدجوري مرا آزار مي‌دهد. هر روز كه در خيابان‌هاي تهران راه مي‌روم با خودم مي‌گويم اي‌كاش نگاه‌مان به بنزي خيره نشود و دولا نشويم تا راننده اش را ببينيم كه آيا مريخي ست يا زميني. يا حسرت همديگر را بكشيم.
در اين روزگار غريب جسارت مي‌خواهد با وضع مناسب بيرون رفتن. نگاه‌ها به آدم دوخته مي‌شود. صدها چشم آدم را مي‌پايد. بعضي وقت‌ها با خودم مي‌گويم فلان راننده سوار بر ماكسيما چطور اين همه جفت چشم را مي‌‌تواند تحمل كند. خجالت نمي‌كشد؟! بيشتر نگاه من به او از اين باب است؛ مي‌خواهم واكنش‌اش را نسبت به اين همه نگاه ببينم.
مي‌دانم حرف‌هايم قديمي‌ست؛ بوي كهنگي مي‌دهد. اصلا براي خيلي‌ها خنده‌دار شده است. اما اين حسرت‌ها همواره در جوامع سرمايه‌داري همراه انسان‌ها مي‌ماند. رهايشان نمي‌كند. شايد جرئت نكنند بازگو كنند آروزيشان را، اما هميشه به دنبال خود تا لحظه مرگ در ذهن مي‌سپارند. نمي‌دانم شايد همين حسرت‌هاست كه همانند داستان كيمياگر كوئيلو به انسان‌ها انگيزه براي ادامه زندگي‌ مي‌دهد. اما اين تفاوت داستان‌ها را من نمي‌پسندم كه من دغدغه پيشرفت داشته باشم و آموختن و ديگري تمام عمر را بدود تا ابتدايي‌ترين مايحتاج‌ زندگي را تازه كسب كند. من از اين تفاوت‌ها عذاب مي‌كشم؛ عذاب.

بله! بايد بجنبيم

2005-12-14T23:02:00.000+03:30

در اين موضوع كاملا با حسين درخشان موافقم. بايد هر كدام‌مان يك وبلاگ انگليسي درست كنيم و به وبلاگ‌نويسان و خوانندگان ساير كشورهاي جهان نشان دهيم كه ما نه حامي تروريسم هستيم و نه خواهان پاك شدن اسرائيل از نقشه جهان.
نمي‌خواهم از دولت اسرائيل جانبداري كنم كه خود من يكي از مخالفان سرسخت سياست‌هاي جاه‌طلبانه دولت اسرائيل هستم اما معتقدم نگاه يك جانبه و مداخله‌جويانه جمهوري اسلامي به مسئله اسرائيل و فلسطين درست نيست و من به نوبه خودم مخالف آن هستم. حتي درباره سياست‌ها و نگرش داخلي دولت جديد هم همچنين. بايد به جهان نشان دهيم كه مردم ايران خواهان دموكراسي هستند؛ نه نوري را باور داريم و نا به منبع نوري توجه مي‌كنيم. خلاصه كه با ايجاد وبلاگ انگليسي خيلي كارها مي‌توانيم انجام دهيم. من كه از فردا مي‌افتم دنبالش. كمي طول مي‌كشد ولي اين كار را مي‌كنم.
به نظر من ايجاد اين همه وبلاگ فارسي تنها مصرف داخلي دارد. پس ديگران چي؟ ما كه در تعداد وبلاگ‌ها در رتبه سوم- چهارم قرار داريم، چرا نبايد حرف‌هايمان را به زبان بين‌المللي منتشر كنيم. وبلاگ فارسي مرا نهايتا پنجاه نفر در روز مي‌خوانند كه اغلب از مسائل ايران بيش از من خبر دارند. خب چرا براي ساير مردم جهان ننويسم كه آشنايي كمي با ايران و مردم ايران دارند و تمام ايران را در مواضع احمدي‌نژاد مي‌بينند و بازتابش را هم از شبكه‌هايي همانند "يورو نيوز" دريافت مي‌كنند؟! چرا به آنها نظرم را به عنوان يك جوان ايراني نگويم؟ درست مي‌گويد حسين؛ بايد تك تك ما به سمت وبلاگ انگليسي برويم. به نظر من يكي از عواملي كه نتواسته‌ايم در دنياي مجازي اثرگذار باشيم اين بوده كه تنها فارسي زبانان را مخاطب وبلاگ‌هاي خود كرده‌ايم.
وقتي شب حادثه سقوط هواپيماي خبرنگاران پاي ماهواره نشسته بودم، روي "يورو نيوز" منتظر ماندم تا بازتاب خبر سقوط هواپيما را در اين شبكه ببينم. "يورو نيوز" كه نمي‌دانم خبرنگارش در تهران كيست، به صورت مغرضانه‌اي از صحنه سانحه هوايي فيلم‌برداري كرده بود؛ طبق معمول! همين سبك فيلم برداري را هم در تظاهرات دانشجويي و هم در ايام انتخابات داشت. يورو نيوز متاسفانه هميشه تصويري زشت از ايران به دنيا مخابره مي‌كند. درست است! زشتي‌هاي بسيار دارد ايران، اما نه ديگر در آن حد كه يورو نيوز ما را نشان مي‌دهد. نه تنها يورو نيوز بلكه ديگر شبكه‌ها هم به همين صورت غيرمنصفانه درباره ايران گزارش تهيه مي‌كنند.
خب به همين دليل است كه فكر مي‌كنم بايد خودمان را يك جوري به مردم دنيا وصل كنيم. دير شده؛ در اين چند ساله كه وبلاگ‌هاي فارسي فعال بوده و رشد كرده‌اند، فقط توي سر و كله هم زد‌ند و مثل دسته‌اي از مورچه‌ها تنها لانه خود را همه دنيا تصور كردند. راستي چقدر درباره وبلاگ‌هاي فارسي زبان تحقيق شده است؟ خارجي‌ها چقدر از طريق وبلاگ‌هاي ايراني‌ مي‌توانند از مسائل ايران اطلاع پيدا كنند؟ به نظرم اينجا يك خلاء بزرگ در دنياي وبلاگ‌هاي فارسي وجود دارد؛ آن هم نبود پل ارتباطي است با ساير وبلاگ‌نويسان جهان كه با زبان بين‌المللي مي‌نويسند. بايد بجنبيم! دير شده است.

او كيست؟

2005-12-14T02:08:00.000+03:30

من اين آدم را نمي‌شناسم. نمي‌دانم كيست و از كجا آمده. نمي‌دانم چي خوانده و چه كاره است. او كيست كه ديدش نسبت به همه كس و همه چيز از بالا به پائين است؟ او كيست كه اصرار دارد وانمود كند كه روشنفكر است؟ درباره اين بنده مغرور خدا مي‌خواهم بيشتر بدانم. يادداشت زير از اوست:
شرم
از هفته‌نامه‌ی مشهور پرمخاطب زنگ زدند و سوال که، می‌دانید تیم فوتبال ایران با چه تیم‌هایی هم‌گروه شده؟ جواب که، بله، در خبرها خواندم. خب، نظر شما چیست؟ در چه مورد؟ فکر می‌کنید ایران از این گروه صعود کند؟ چرا باید به این فکر کنم؟ من که کارشناس فوتبال نیستم. به هر حال، امیدوار اید که ایران صعود کند؟ من علاقه‌یی به این ماجرا ندارم، اصلن برای‌ام مهم نیست. پس نظری در این باره نظری ندارید؟ نه. یعنی اصلن برای‌تان مهم نیست؟ نه. خب، ببخشید. خواهش میکنم.
من که هستم؟ ما در چه فکری هستیم؟ چه کار داریم می‌کنیم؟

عجيب بور شدم

2005-12-14T00:44:00.000+03:30

پريشب در اخبار ساعت 22 شبكه سوم سيما گوينده اخبار دختري شيرازي را معرفي كرد كه توانسته معماي مدال‌هاي اتمي اينشتن را حل كند. راستش در فيزيك كاملا بي‌سوادم و سر در‌نمي‌آورم ولي به خبر سيما اعتماد كردم و كلي ذوق‌زده شدم. يك دختر ايراني توانسه معمايي را حل كند كه سال‌هاست دانشمندان فيزيك جهان نتوانسته‌اند! خبرنگار تلويزيون هم با قرائت نظر چند دانشمند از جمله خانم "رزيتا جيسون" توانست نظرم را جلب كند. موضوع را با شادماني به خانواده‌ام گفتم. پدرم كه طبق معمول همه چي را توطئه مي‌داند حتي اگر لاستيك ماشيني در اتوبان بتركد، برگشت و گفت بچه اين‌قدر ساده نباش! اينها دروغ مي‌گويند. طبق معمول بحث‌مان شروع شد كه پدر! باز شما شروع كردي به منفي بافي و از اين حرف‌ها. خلاصه مثل هميشه به توافق نرسيديم.
وقتي امشب اين خبر ايسنا را خواندم. عجيب بور شدم. يعني ضربه سختي خوردم. درست مي‌گويد دكتر ارفعي عضو هيئت علمي دانشگاه شريف! ايشان از برخي بي‌توجهي‌ها نسبت به صحت اخبار منتشره از موفقيت‌هاي علمي ‌داخل كشور كه زمينه برخي سوء استفاده‌ها و انتشار مطالب جعلي را فراهم مي‌كند، نسبت به تبعات انتشار اين قبيل اخبار بر ديدگاه جامعه و به ويژه جوانان نسبت به مسائل علمي‌ هشدار داد.
خبرنگار شبكه سوم سيما جوري سند رو كرد كه من كامل باور كردم. مطمئن هستم كه بسياري مثل من خبر را باور كردند. سندهايي كه خبرنگار آورد مثل اظهارنظرهاي دانشمندان خارجي و همچنين مطبوعات جهان در اين باره و همچنين مصاحبه با دختر جوان حل كننده معما، همگي كاملا مطمئن و درست جلوه كرد.
البته بعد از اينكه خبر را شنيدم، فورا نشستم پاي اينترنت و دنبال خبر گشتم در سايت‌ها. حتي يك مورد هم درباره اين دختر شيرازي پيدا نكردم. باز هم به جستجويم اطمينان نكردم و دلايل خبرنگار سيما را كافي دانستم.
در هر صورت به قول دكتر ارفعي تهيه اين نوع گزارش‌ها بدون تحقيق و كسب اطلاع از صحت آن، عواقب بدي در ذهن جامعه جوان ايران مي‌گذارد. در اين چند ساعتي كه اين خبر منتشر شده عجيب روي من اثر گذاشته و باور كنيد از خودم بدم آمده؛ از ايراني جماعت بدم آمده؛ نمي‌دانم چه دليلي دارد بعضي‌ها چنين لاف‌هاي گنده‌اي بياورند و تا آنجا پيش بروند كه سر خبرنگار صدا و سيما را هم كلاه بگذارند. حالا جرئت ندارم موضوع را به پدرم بگويم. خدا لعنت‌تان... نكند!
به نظرم بايد آن لطيفه اهوازي را به شوخي شيرازي‌ تغيير دهيم: روزي مارمولكي با عينك آفتابي از ديواري بالا مي‌رفت، وقتي احساس كرد كه چند نفري چپ چپ دارند نگاهش مي‌كنند، برگشت با صدايي كلفت گفت: "چيه كاكا! مگه تا حالا تمساح نديدي؟!"

در پي انتشار خبري مبني بر «حل معماي مدال‌هاي اتمي‌ آلبرت انشتين پس از نيم قرن توسط يك جوان ايراني» در يك رسانه فراگير نايب رييس انجمن فيزيك ايران با ابراز تاسف شديد از انتشار اين خبر، اين ادعا را رد كرد و توجه بيشتر رسانه‌ها در زمينه‌ انتشار اخبار علمي‌ با مراجعه به مراجع علمي‌ ذيصلاح را خواستار شد.
دكتر ارفعي، عضو هيات علمي دانشكده فيزيك دانشگاه صنعتي شريف در گفت‌وگو با خبرنگار علمي‌ خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) با انتقاد از برخي بي‌توجهي‌ها به صحت اخبار منتشره از موفقيت‌هاي علمي ‌داخل كشور كه زمينه برخي سوء استفاده‌ها و انتشار مطالب جعلي را فراهم مي‌كند، نسبت به تبعات انتشار اين قبيل اخبار بر ديدگاه جامعه و به ويژه جوانان نسبت به مسائل علمي‌ هشدار داد.
وي با بيان اين كه مطالب عنوان شده در اين ادعا و خبر مربوطه كاملا غلط و غير علمي بوده است، درباره آنچه «معماي انشتين» عنوان شده است، اظهار داشت: من كه 40 سال كار فيزيك مي‌كنم چنين چيزي را نشنيده‌ام و اساسا اين روش خبر رساني غلط است. مطالب آمده در اين خبر به حدي غلط است كه نيازي به استدلال آوردن در مقابل آن نيست. در مقابل حرف منطقي مي‌توان منطقش را رد كرد ولي عليه آنچه كه به هيچ وجه واقعيت ندارد، نمي‌توان استدلال كرد.
متن كامل...

2005-12-13T00:34:00.000+03:30

حرف‌هاي وزير علوم در جمع بسيجيان صحت خبري را كه هفته قبل در يادداشتي درباره سفر احمدي‌نژاد به مكه آوردم، تائيد مي‌كند.
در آن يادداشت نوشتم كه پادشاه عربستان تمايلي به حضور احمدي‌نژاد در اجلاس فوق‌العاده سران كشورهاي اسلامي نداشته و با رايزني ولايتي و التماس رهبري كه در خبرها با عنوان پيام رهبري اعلام شد، احمدي‌نژاد به عربستان سفر كرد؛ يعني دعوت شد!
به اين بخش از سخنان زاهدي-وزير علوم- توجه كنيد كه از گزارش رئيس جمهور به هيات دولت درباره سفر اخيرش به عربستان گفته است:

"... همه‌ي سران نشسته بودند، گفت ما هم با سران يكي از كشورها در گوشه‌اي نشسته بوديم، متوجه نبوديم كه شاه عربستان وارد شد، ايشان آمده بود دانه به دانه حال و احوال، ساعت 10 شب بود، يك دفعه به ما گفتند كه ايشان وارد شده، بريم بر سر ميز شام، ما كه بلند شديم برويم سراغ ايشان حال و احوال كنيم، ديديم ايشان آمد سمت ما، يك خوش و بش اوليه كرديم و ايشان در همان جا اظهار علاقه كرد كه بنشيند با هم چند دقيقه‌اي صحبت كنيم، حالا همه‌ سران نشسته‌اند آنجا، يك دفعه ايشان چنين چيزي گفت، نشستيم آنجا، تمام تلويزيون‌ها نشان مي‌دادند كه تمام سران ايستاده‌اند، ايشان اصرار كه بيا بشينيم يك گپ برادرانه‌اي بزنيم، مي‌گفت اين اصلا براي همه‌ مهمان‌ها عجيب بود، مي‌گفت من اينها را فضل الهي مي‌ديدم.
به گفته احمدي نژاد پس از اين اتفاقات سران كشورهاي اسلامي اصرار داشته اند كه با وي صحبت كوتاهي داشته باشند. رييس جمهور تاكيد داشته كه حتي سران اصرار داشتند كه وي را براي سفر به كشورهاي خود دعوت كنند."
متن كامل...

نقل قول زاهدي از رييس جمهور درباره‌ي سفر اخير به عربستان- ايسنا

شروط احمدي‌نژاد براي ورق‌بازي

2005-12-12T18:59:00.000+03:30

چه حرف‌هايي مردم براي اين احمدي‌نژاد در‌مي‌آورند!
مي‌گويند احمدي نژاد سه شرط براي آزاد كردن "ورق‌بازي" گذاشته:
اول اينكه بي‌بي چادر سرش كند.
دوم به جاي شاه از ولايت فقيه استفاده شود.
و سوم اينكه سربازها عضو بسيج شوند!

من حاضرم اين ورق‌ها را مجاني طراحي كنم.

!كار معصومين است

2005-12-12T18:17:00.000+03:30

با توضيحاتي كه سردار افشار در خصوص سقوط هواپيماي سي-130 داده است، من به اين نتيجه مي‌رسم كه مقصر اصلي يكي از معصومين بوده. چون ايشان مي‌گويند هواپيما قبل از پرواز نقص فني نداشته و خلبان هم بسيار متبحر و با تجربه بوده است. خب ديگر چه عاملي مي‌ماند جز اينكه به امري اين حادثه رخ داده است؟!
من كه چنين نتيجه‌اي گرفتم؛ شما چطور؟ فكر مي‌كنيد كار كيست؟ اينجور كه معلوم است عوامل زميني در اين حادثه دخيل نبوده‌اند. بايد دست به دامن آيت‌الله امامي كاشاني شويم كه با امام زمان در ارتباط است. اين گروه تحقيق به نظرم بايد سري به امامي كاشاني بزند؛ سرنخ‌هاي مهمي دستگيرشان مي‌شود!

"...خلباني كه نسبت به وجود نقص فني گزارش داده و پرواز را موكول به رفع نقص دانسته، تعويض نشده و پس از رفع اشكال، همان خلبان (سروان شهيد بابك گوهري) با هواپيماي مذكور پرواز نموده است، ضمناً ايراد خلبان به دستگاه V.O.R ناوبري يدكي بوده است كه رفع عيب‌ گرديده و دستگاه مذكور، ربطي به خراب شدن موتور نداشته است. وي با اشاره به نحوه پديدار شدن سانحه بر اساس بررسي ها اضافه كرد: هواپيما پس از 8 دقيقه پرواز، به خاطر اشكال در يك موتور آن، در حاليكه مي‌توانسته با 3 موتور به پرواز ادامه دهد، با تصميم خلبان براي رعايت احتياط درخواست برگشت به مبدا (فرودگاه مهرآباد) را مي‌نمايد و تا 3 كيلومتري فرودگاه مهرآباد هيچ گونه‌ مشكلي گزارش نگرديده است.

موضوع حادثه در 3 كيلومتري فرودگاه مهرآباد كه به دليل نقص فني جديد و يا احتمالاً خطاي خلبان بوده است، پس از بررسي‌هاي فني هيات كارشناسي مشخص خواهد شد."

متن كامل...

!هواپيما داراي هيچ نقص فني نبوده؟

2005-12-12T00:23:00.000+03:30

مخلصاني كه حداقل چهار بار در روز پيشاني‌شان را روي مهر مي‌گذارند و يكي از شرط‌هاي مسلماني‌شان هم اين است كه دروغ نگويند، ببينيد چطور مثل نقل و نبات دروغ مي‌گويند. جدا جاي اينان كجاي بهشت است؟ ببينم يك سئوال! مي‌شود دروغ گفت، خيانت كرد، آدم به كشتن داد و همه را با نماز پاك كرد؟

مسئولان مومن در كمال وقاحت اعلام كرده‌اند كه هواپيما نقص فني نداشته و غير مستقيم هم خواسته‌اند تمام تقصيرها را گردن خلبان بيندازند. خبر را با دقت بخوانيد. نمي‌دانم اسم اين جانوران را چه بايد گذاشت؛ يعني چه جانوري!

"...اساسا اين هواپيما از نظر فني چك شده بود و داراي هيچ نقص فني نبود و طبق موازين و استاندارد‌هاي پروازي مي‌توانست پرواز كند.
روز‌هاي قبل نيز اين هواپيما پرواز‌هاي زيادي داشت مثلا در روز 14/9/84 بيش از 5 ساعت پرواز داشت و در روز 12/9/84 بيش از 4 ساعت پرواز داشت و لذا به لحاظ فني هيچ مشكي نداشت و كاملا چك شده بود. دليل تاخير در پرواز اين بود كه به خاطر آلودگي هواي تهران ديد مناسب نبود؛ چون ديد در پرواز اين نوع هواپيما تعريفي كه ارتش جمهوري اسلامي دارد 1400 متر ديد است، لذا اين ديد وجود نداشت كه ظهر با بالا آمدن خورشيد چنين ديدي حاصل شد؛ لذا هواپيما پرواز كرد. از نظر اين دوستان هواپيما در ساعت 22 : 13 دقيقه پرواز مي‌كند بعد از هفت دقيقه و بيست ثانيه خلبان اعلام مي‌كند موتور 4 خود را از دست داده است.
مسوولان گفته‌اند پرواز اين نوع هواپيما‌ها با سه موتور و بازگشت با فرودگاه با سه موتور خيلي عادي است؛ لذا نبايد دچار مشكلي مي‌شد و تا سه كيلومتر قبل از فرود در داخل فرودگاه هواپيما داراي هيچ مشكل نبوده است؛ آنچه مورد ابهام و سوال همين دوستان نيز هست اين است كه در اين سه كيلومتر قبل از رسيدن به فرودگاه تا زمان اصابت به آن ساختمان، چه اتفاقي افتاد كه اين را بايد مورد بررسي قرار دهند."
متن كامل...

[...] مملكت[...] تو

2005-12-11T16:35:00.000+03:30

نگراني‌ام بي جهت نبود. ببينيد دارند ساز ادامه طرح تردد زوج و فرد خودروها تا آخر سال را كوك مي‌كنند. اصلا فكر نمي‌كنند كه خيلي‌ها هستند كه با پيكان مدل چهل و هشت يا پنجاه كه الان يك ميليون تومان هم نمي‌ارزد نان خانواده‌اي را مي‌دهند. همه راه‌ها را كنار گذاشته‌اند و چسبيده‌اند به طرح زوج و فرد پلاك خودروها. اقتصاد مملكت را به ركود و روستائيان را به شهرها كشيده اند و شهرنشينان را هم بي‌كار كرده‌اند كه تنها درآمدشان شده مسافركشي، حالا اين را هم مي‌خواهند از آنها بگيرند. كار از جاي ديگر خراب است! آن روز كه دست ايران خودرو و شركتهاي رقيبش را باز گذاشتند تا بر سر توليد بيشتر روزانه خودرو رقابت كنند و نيروي انتظامي هم چشم بسته آنها را شماره كند، بايد به فكر مي‌بودند نه حالا كه درآمد بسياري را مختل كنند.
بله! من هم موافقم با تردد محدود خودروها اما فكر مي‌كنم اين راهش نيست. پوشاندن ضعف‌هاي مديريت اسلامي است. آقايان بيست و هفت سال است كه دارند آزمون و خطا مي‌كنند و تجربه كسب نكرده‌اند هنوز و باز هم دارند خطا مي‌كنند. جدا كنترل مملكت از دست حكومتيان خارج شده. چقدر احمق است اين سرباز رهبر انقلاب كه نه سوادش را دارد و نه توانايي‌اش را و آنوقت دربست قبول كرد پست شهرداري تهران را. قاليباف نشان داد كه به جد سياستمدار نمي‌تواند باشد. او در نيروي انتظامي محبوبيت زيادي كسب كرده بود. نظامي مرد بود و به كار خودش وارد. انصافا نيروي انتظامي را هم سرو سامان داد. اما از آنجا كه در كشور ما قرار است هيچ كس سر جايش نباشد، او آمد و خود را نامزد رياست جمهوري كرد و بعد از آنكه از طرف مردم بور شد، رفت بر صندلي شهرداري تهران نشست.
در روزهاي گذشته عده‌اي خاله‌زنك در خانه نشستند و همراه با دلقكان لس‌آنجلس سناريو بافتند كه سقوط هواپيماي حامل خبرنگاران يك پروژه براي نابودي آنان بوده و مرعوب كردن ديگر روزنامه‌نگاران. داستان‌ها ساخته شد از اينكه خبرنگاران كشته شده را زور كردند كه داخل هواپيما بروند و در موتور هواپيما دست‌كاري كردند و از اين مزخرفات. اما تنها كافي‌ست چند روزي در اين پايتخت دود گرفته اسلامي زندگي كنيم تا دستگيرمان شود كه حاكمان همان طور كه در دين‌شان گيج مي‌زنند، به همان اندازه هم در حكومت‌داري دارند گيج مي‌خورند و وضعيت‌شان آنقدر [...] تو [...] است كه شنيدن حوادثي از جمله سقوط هواپيما نبايد ما را شگفت زده كند و يا مانند عده‌اي جوگير كه دنبال سناريو‌ها برويم. حكومت اسلامي همين است!

2005-12-11T13:04:00.000+03:30

اين هم چند عكس از عمليات پاك‌سازي منطقه ماهيگيري توسط ماهيگيران درياي خزر. اين لنگر قديمي تور ماهيگيران را پاره مي‌كرد. هر تور هم حدود ده ميليون تومان ارزش دارد و زماني كه تور گير مي‌كند اگر دريا كمي موج داشته باشد، ممكن است كنترل تور از دست ماهيگيران خارج شده و در يك لحظه ده ميليون سرمايه به اعماق دريا كشيده شود. به همين خاطر ماهيگيران تلاش كردند تا اين لنگر مزاحم را هر طور شده از آب خارج كنند.

غواص ابتدا محل دقيق لنگر را شناسايي كرد

لنگر آنقدر سنگين بود كه ده نفر كارگر نمي‌توانستند آن را از داخل آب بيرون بكشند

بالاخره لنگر بعد از دو ساعت تلاش بالا آمد

برگشت به ساحل

غواص بابت دو ساعت كار زير دريا يك ميليون تومان از ماهيگيران گرفت. شغل خطرناكي است اين غواصي اما دستمزدش بالاست

تهران به بن‌بست خورده

2005-12-11T01:15:00.000+03:30

از سه‌شنبه گذشته تا ديروز مدارس تعطيل بود. دو روز آخر هفته قبل را هم تعطيل رسمي اعلام كردند تا كمي از آلودگي هواي تهران كاسته شود، اما نشد. راه حل‌شان فايده نكرد. مي‌گويند ديگر بيش از اين نمي‌توان مدارس را تعطيل كرد. به دانش آموزان لطمه آموزشي وارد مي‌شود. خب بايد چه كرد؟! راه حل ديگر چيست؟
اين هفته را دولت تصميم گرفته كه حركت خودروها را در تهران زوج و فرد كند؛ روزهاي فرد مختص ماشين‌هاي با شماره پلاك فرد و روزهاي زوج متعلق به شماره پلاك‌هاي زوج. شايد اين طرح براي كاهش آلودگي موثر افتد و كمي از آلاينده‌ها بكاهد؛ ولي اين طرح ايراد بزرگ ديگري دارد. در واقع وضعيت جوري شده كه هر طرحي كه دولت بريزد، اشكالي در آن بوجود مي‌آيد.
در محل كار راننده‌اي داريم كه مسئول سرويس است و شب‌ها همكاران را به منزل‌شان مي‌رساند. در يك خانه اجاره‌اي پنجاه متري در يافت‌آباد تهران با خانواده اش زندگي مي‌كند كه اجاره‌اش ماهي صد و پنجاه هزار تومان است. چهار ماه حقوق‌اش را نگرفته و اجاره خانه‌اش هم عقب افتاده. همه سرمايه‌اش يك ماشين قراضه است كه تمام روز را مستقل با همين ماشين كار مي‌كند، به قول خودش تنها خرج روزانه خانواده تامين مي‌شود. او براي هر روزش برنامه‌ريزي كرده. خودش با طنز مي‌گويد كه حتي يك روز هم نمي‌تواند مريض شود و در خانه استراحت كند. آنوقت هم قسط ماشين عقب مي‌افتد و هم اجاره خانه و هم خرج خانه. وقتي امروز با خبر شد كه سه روز اين هفته نمي‌تواند ماشين را بيرون ببرد، خيلي ناراحت شد. چه كار كند با قسط‌ها و اجاره‌خانه؟ شكم بچه‌ها چي؟
بيش از سي درصد رانندگان ماشين‌هايي كه در تهران تردد مي‌كنند، به همين وضعيت همكارم دچار هستند كه با اين قانون جديد، عجيب دچار مشكل مي‌شوند. تمام خرج زندگي‌شان از راه مسافركشي تامين مي‌شود. يك روز هم براي‌شان يك روز است. همين همكارم مي‌گويد كه هر روز بايد فلان تومان براي قسط ماشين كنار بگذارد و فلان تومان هم براي اجاره خانه و هزينه تعميرات احتمالي ماشين و رشوه به پليس و ... وقتي همه اين‌ها را گفت، سرم درد گرفت. چه كار مي‌خواهند بكنند كساني كه به وضع همكارم دچارند؟ امروزه حتي بسياري از ماشين‌هاي لوكسي كه در موسسات كرايه اتومبيل كار مي‌كنند، با ليزينگ خريداري شده‌اند و ماهيانه مبالغ هنگفتي بابت قسط ماشين مجبورند به دولت پرداخت كنند. تكليف آنها چه مي‌شود كه سر ماه درآمدشان با خرج‌شان برابر است، چه بسا كمتر؟
شايد نوشتن درباره اين مسئله براي عده‌اي بي‌اهميت باشد اما براي من كه هر روز با چند نفري از اين رانندگان در ارتباط هستم و پاي صحبت‌شان مي‌نشينم، اهميت زيادي دارد. نگرانم و مي‌دانم كه صدمه بسياري به خانواده‌هاشيان وارد مي‌شود. بچه‌هايشان به مدرسه مي‌روند؛ در كلاس درس حاضر مي‌شوند. اما با شكم خالي و گشنه كه در اين صورت هيچ عايدشان نمي‌شود جز ضعف و گرسنگي و خجالت از همكلاسي.
در اين باره آنقدر حرف و درد دل شنيده‌ام كه نمي‌دانم از كجايش بايد بنويسم. جمع و جور كردن كل ديده‌ها و شنيده‌ها وقت مي‌خواهد.

نمايشگاه و مسابقه‌ي عكس حسن قريب

2005-12-10T16:46:00.000+03:30

نمايشگاه و مسابقه‌ي عكس حسن قريب - عكاس شهيد ايسنا - برگزار مي‌شود.
سرويس عكس و گروه فرهنگي - هنري خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) بر آن بودند تا در ايام سال‌روز تاسيس اين خبرگزاري و روز دانشجو، همه‌ساله نمايشگاه و مسابقه‌ي عكسي را از حاصل فعاليت هم‌كاران عكاس - خبري - برگزار كنند. اما باورمان نمي‌شد كه برادر عزيزمان، محمدحسن قريب، از اين جمع پر بكشد و ما را بر آن دارد كه اين برنامه را به پاسداشت فعاليت‌هاي برجسته و صادقانه‌اش، به نام او مزين كنيم.
خبرهاي تكميلي درباره‌ي نحوه‌ي برگزاري و بخش‌هاي مختلف اين رويداد، متعاقبا ازسوي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) اعلام خواهد شد.

2005-12-10T15:57:00.000+03:30

نمي‌خواستم مهدي را به اين حال ببينم. اصلا جرئت نداشتم جنازه حسن و ديگر همكاران را ببينم. رفتم و خودم را در آب‌هاي درياي خزر گم كردم. آنقدر داخل آب رفتم كه از ساحل چيزي پيدا نبود. ساعت‌ها در قايق نشستم و به آب كدر و سبز رنگ خزر چشم دوختم. دريا آنقدر آرام بود كه در پنج كيلومتري دريا انگار در استخري بزرگ بودم. عكس‌هايش را مي‌گذارم براي فردا. ببينيد چقدر ماهي‌گيري سخت است به روش "كناره". بهانه پيدا كردم و به اتفاق چند ماهي‌گير رفتم وسط دريا. البته روش "كناره" همان طور كه از اسم‌اش هم پيداست ماهي‌گيري از ساحل است. اما لنگري قديمي غرق در عمق هجده متري دريا متعلق به تقريبا بيش از يك قرن قبل زماني كه روس‌ها از منطقه "فرح‌آباد" و "قاجارخيل" وارد خاك ايران مي‌شدند، بد جوري كار ماهي‌گيران را مختل كرده بود. هر بار كه تور را در عمق پنج كيلومتري سطح دريا مي‌انداختند، اين لنگر تورشان را پاره مي‌كرد. عجيب مشكل ساز شده بود. حال نداشتم عكس‌ها را از دوربين در‌آورم اما فردا يكي دو عكس از اين عمليات دشوار را نشان‌تان مي‌دهم تا ببينيد ماهي‌گيران شمال براي يك لقمه نان حلال چه زحمتي مي‌كشند.

مخالفت با مراسم ۱۶آذر در دانشگاه‌ها

2005-12-07T04:01:00.000+03:30

شرق: با برگزارى مراسم ۱۶آذر از سوى انجمن اسلامى دانشجويان دانشگاه علوم پزشكى ايران مخالفت شد. گفتنى است كه قرار بود عبدالله مومنى و على اكبر موسوى خوئينى ها در مراسم ۱۶آذر در اين دانشگاه سخنرانى كنند. همچنين مراسم ۱۶آذر در دانشگاه مازندران نيز كه سخنرانان آن رضا دلبرى، عبدالله مومنى و موسوى خوئينى ها بودند نيز لغو شد. مجوز مراسم ۱۶آذر در دانشگاه شريف نيز كه قرار بود با سخنرانى عباس عبدى، خشايار ديهيمى و حاتم قادرى همراه باشد، لغو شد.

2005-12-07T01:09:00.000+03:30

آنقدر بهم ريخته هستم كه اين چند خط را كه مي‌نويسم دارم كلي هنر مي‌كنم. از دست دادن همكاران برايم بسيار دردآور است. نمي‌دانم همسر عليرضا با دوقلوهاي سه ساله‌اش چه كار مي‌خواهد بكند؟! اي كاش جايي بود كه چشمي مرا نمي‌پاييد و حسابي در خلوت مي‌گريستم؛ حسابي.
در اين اوضاع و احوال امروز سري به وبلاگ ف.م.سخن زدم. كاشكي اسم مرا در ليست‌اش نمي‌گذاشت؛ چيزي كه از من ياد نمي‌گيرد، خودش هم مي‌داند، پس اي‌كاش تعارف را كنار مي‌گذاشت. اينجا رفيقمان رفيق بازي كرده. به هر حال از لطفي كه دارد ممنونم.
مي‌خواهم چند روزي بروم به درياي مازندران. شايد در افق‌اش باز هم ببينم تصاوير آرام و باوقار عليرضا و حسن را. يادم نمي‌رود روزهايي را كه عليرضا مي‌آمد مجلس. چقدر اين پسر محجوب بود. دوست داشتم دائم نگاهش كنم. خنده‌هاش دل مي‌برد. پسر تپلي و دوست داشتني كه از ديدنش سير نمي‌شدم. خدايا من نمي‌توانم رفتنش را تحمل كنم، چطور خانواده‌اش مي توانند دوري‌اش را تحمل كنند؟! خدايا كمك‌شان كن.

2005-12-06T16:53:00.000+03:30

گيج و بي‌حال به خاطر هواي آلوده از خواب بيدار شدم. هوا آنقدر كثيف است كه خواب آور شده است. بعد از اينكه ابي به صورت زدم كمي به كارهاي شخصي‌ام رسيدم و ديدم وقت رفتن است و بايد به سمت روزنامه بروم. در حين اينكه لباس‌هايم را مي پوشيدم صداي راديو را باز كردم تا از آخرين خبرها مطلع شوم. واي خداي من چه مي‌گويد. يك هواپيماي ارتش در شهركي درست پائين فرودگاه مهرآباد سقوط كرده است. چه حادثه هولناكي! بيچاره ساكنين آن بلوك كه در اين حادثه جان باختند. به سمت روزنامه حركت مي‌كنم اين خبر هم كه ديگر حال مرا بدتر هم كرد. به روزنامه مي‌رسم. همكارم مي‌گويد "خبر سقوط هواپيماي خبرنگاران را شنيده‌اي؟" واي خداي من چه مي‌گويد! " مطمئني؟ هواپيما حامل خبرنگاران بوده؟!" يا خدا؛ نكند حسن و مجتبي و راهب در هواپيما بودند. راستي امير! امير خلوصي چي؟ اي واي سامان؟! واي، يا خدا...

الان كه اين چند خط را مي‌نويسم كلافه‌ام و نمي‌دانم چه بايد بكنم. از طرفي كارهاي روزنامه مانده و از طرف ديگر دلم پيش بچه‌ها ست. خدايا دلم مي‌خواهد زمان برگردد. بروم جلوي اين پرنده مرگ را بگيرم. خدايا چرا موبايل بچه‌ها خاموش است؟!
واي خدا... عليرضا برادران رفت... حسن قريب رفت ... واي خدا... كاظم نژاد...

*سمت چپ حسن قريب و سمت راست عليرضا برادران

پي‌نوشت1 -18:30:

طبق آخرين خبري كه از يكي از آتش‌نشانان حاضر در منطقه دريافت كردم، بسياري از ساكنان آپارتمان بر اثر دود ناشي از انفجار خفه شده‌اند و جان خود را از دست داده‌اند. هواپيما به سه طبقه اول ساختمان برخورد كرده و آتش سوزي در اين طبقات موجب مسدود شدن راه فرار ساكنان آپارتمان شده‌ است.

پي‌نوشت2 -19:09:
طبقه اول ساختمان بيشترين خسارت را ديده است. اما جالب اين است كه هواپيما داخل واحدي از ساختمان شده كه كسي در آن نبوده است. روز قبل از حادثه يكي از بستگان نزديك خانواده واحد مذكور در كرمانشاه فوت مي‌كند و تمام اعضاي خانواده درست دو ساعت قبل از حادثه منزل را جهت سفر به شهرستان ترك مي‌كنند.

پي‌نوشت3 -19:40:

به گفته يكي از شاهدان عيني، دو از چهار موتور هواپيما از كار افتاده و هواپيما به صورت كج و با زاويه تندي نسبت به زمين سقوط كرده است. به گفته اين افسر ارتشي كه شناخت كافي هم نسبت به پرواز دارد، خلبان هواپيما تلاش بسياري كرده تا هواپيما را روي خيابان جنب ساختمان بنشاند، اما چون هواپيما به حال كج در آمده و كنترلش از دست خلبان خارج بوده، نتوانسته آنرا به سمت خيابان هدايت كند كه در نتيجه هواپيما به گوشه ساختمان و طبقه اول اصابت مي‌كند.

پي‌نوشت4 -20:02:

دقايقي پيش خبرگزاري ايسنا توضيح روابط عمومي ارتش در خصوص علت سقوط هواپيما را به دلايل نامعلومي از روي تلكس خبري‌اش حذف كرد.

پي‌نوشت5 -20:16:

طبق آخرين خبر دريافتي، تنها قسمتي از بال هواپيما به طبقه اول ساختمان اصابت كرده و باعث انفجار و آتش سوزي در ساختمان شده است. حدود صد و پانزده نفر تا اين لحظه جان سپرده‌اند كه از اين تعداد 25 نفرشان از ساكنين آپارتمان هستند.

ديپلوماسي نزديك به صفر

2005-12-05T19:07:00.000+03:30

بعد از روي كار آمدن احمدي نژاد و تشكيل دولت جديد، عجيب اعتبار و منزلت و سطح ديپلوماتيك ايران نزول كرده است. هيچ كشوري ديگر حاضر نيست رئيس جمهور نهم كشورمان را بپذيرد؛ حتي عرب‌ها.
چهارشنبه آينده اجلاس فوق‌العاده سران كشورهاي اسلامي به پيشنهاد امير‌عبدالله- پادشاه عربستان- در مكه برگزار مي شود. در اين اجلاس به مشكلات سياسي، فرهنگي و اقتصادي جوامع اسلامي پرداخته خواهد شد و طرح‌هاي مختلفي براي رفع مشكلات مطرح و بررسي مي‌شود! اما اتفاق جالبي كه پيش از برگزاري اين اجلاس رخ داده، اين است كه پادشاه عربستان تمايلي به حضور احمدي‌نژاد در اين اجلاس و بازديد از كشورش به عنوان اولين سفر رسمي رئيس جمهور به يك كشور خارجي ندارد.
به نظرم اين شرم‌آور است. ايران همانند سالهاي دهه شصت، به انزواي سياسي كامل افتاده. اين بي‌احترامي مقامات عربستاني به دولت جديد به حدي براي حكومت ايران سنگين تمام شده كه هفته قبل دكتر ولايتي با دستپاچگي و عجله فراوان راهي عربستان شد تا با مقامات بلند پايه عربستان براي حضور احمدي‌نژاد در عربستان مذاكره كرده تا آنان را متقاعد كند كه دولت جديد تمايل به گسترش مناسبات سياسي و اقتصادي با كشورهاي عربي دارد. در خبرگزاري‌ها هم اعلام شد كه دكتر ولايتي حامل پيام مهمي است از طرف رهبري براي پادشاه عربستان!
مسلما دكتر ولايتي حامل پيام رهبري بوده است، در اين شكي نيست، اما مي‌توان دريافت كرد كه اين پيام رهبري مربوط به اجلاس سران كشورهاي اسلامي نبوده بلكه رهبر به نوعي التماس پادشاه عربستان براي حضور رئيس جمهور جديد ايران در عربستان سعودي را كرده است.

آخوند هميشه يك آخوند است

2005-12-04T22:21:00.000+03:30

اينجاست كه مي‌گويم! با صداي بلند هم مي‌گويم؛ آخوند به هر شكلي كه باشد، باز هم آخوند است. حالا مي‌خواهد نقاب مصباح‌يزدي داشته باشد يا نقاب موسوي‌خوييني؛ فرقي نمي‌كند.
بخش‌هاي مهم سخنان آيت‌الله موسوي خوئيني‌ را در جمع اعضاي انجمن‌ اسلامي دانشگاه تهران بخوانيد و خودتان قضاوت كنيد؛ من به اين سخن قديمي سخت اعتقاد دارم كه روحانيون وقتي موقعيت‌شان در خطر باشد، اختلاف را كنار مي‌گذارند و زير يك عبا جمع مي شوند.

اما بخوانيد حرف‌هاي كوبنده! آيت الله موسوي خوييني را:
1- ايران كشوري مذهبي است و از قبل از اسلام نيز كشوري مذهبي بوده است. در ايران، روشنفكر فاصله گرفته از مذهب هميشه خودش را خسته كرده است؛ جولان مي‌دهد ولي به جايي نمي‌رسد. اگر روشنفكران ديني زماني در غربت باشند طولي نمي‌كشد گرايش عمومي به سمت آنان خواهد رفت. شما بدانيد كه گرايش‌ ضد ديني در نهايت ضد مردم مي‌شود. چون مردم مذهبي هستند و روشنفكر وقتي هرچه تلاش مي‌كند مي‌بيند در مردم تاثير ندارد آن وقت مردم را بي شعور و نفهم مي‌داند. در دوران گذشته هم سلطنت‌طلبها و هم توده‌اي‌ها چون با مذهب درافتادند در آخرسر ضد مردم شدند. در خاطرات درباري‌ها مي‌بينيم كه هم لاابايي در دين بودند و علاوه بر آن ضد مذهب و در نهايت ضد مردم بودند.
2- پس شما بايد با مردم باشيد. حزب اگر از مردم فاصله گرفت نمي‌تواند قدرت را بدست گيرد. عامه مردم با مذهب سر و كار دارند اگر از مذهب مردم فاصله بگيريد مردم هم از شما فاصله مي‌گيرند. نگاهتان صرفا به عده‌اي روشنفكر نباشد تمام مملكت همين عده ‌نيستند. چون راي مردم را مي‌خواهيد بايد با مردم همنوا شويد. حرفي نزنيد كه مردم فكر كنند با دينشان در افتاده‌ايد؟ اگر شجاعت داريد به آن فردي كه گمان مي‌كنيد خلاف كرده ايراد بگيريد چرا سراغ امير‌المومنين مي‌رويد؟ كه او هم ولايتش را از راي مردم گرفته است و اگر مردم با او بيعت نمي‌كردند حكومتش مشروعيت نداشت چرا اين مطالب را مطرح مي‌كنيد و مردم را نگران مي‌كنيد كه گمان كنند شما نسبت به ولايت الهي آن حضرت مشكل داريد؟ اگر بر خلاف اعتقادات عمومي حرف بزنيد مردم از شما فاصله مي گيرند و آنوقت به جايي مي‌رسيد كه مي‌گوييد مردم بي شعورند.
3- بايد ببينيم چه چيز را مي‌خواهيم اصلاح كنيم. طوري عمل نكنيم يك وقت ببينيم كه همه چيز را مي‌خواهند كنار بگذارند. مي‌خواهيم به چه چيز اعتراض كنيم. اول همه مي‌گويند سياست مقدس نيست بعد كسي ديگر مي‌گويد هيچ چيز مقدس نيست ايمان هم مقدس نيست. بايد با كسي كه كار مي‌كنيم ببنيم تا قدم آخر به كجا مي‌خواهد برود. اين طور نشود كه وسط راه تازه متوجه اختلافات عميق بشويم و آن وقت توي سر هم بزنيم.از طرف ديگر بايد دقت كنيم حركت اصلاحي ما در يك صحنه سوت و كور نيست كه كسي نظاره نكند. طوري عمل نكنيم كه انگار بين خودمان دعوا وجود دارد و طرف مقابل احساس راحتي بكند.
4- روشنفكري ديني اين نيست كه دين را اصلاح كنيم بلكه بايد دريافت‌هاي ديني كه در طول زمان با فرهنگ‌ها و عادت‌هاي مختلف آميخته مي‌شود پالايش بشود. دوم اينكه به دليل رشد جوامع فهم از دين متكامل‌تر مي‌شود. ولي متاسفانه گاه به اسم روشنفكري ديني از مرز‌ها عبور مي‌شود.
5- سوال اين است اگر حكومت كسي را اذيت كرد آيا دليل مي‌شود بگويد حكومت بوش را بر جمهوري اسلامي ترجيح مي‌دهد؟ گاهي طوري در مورد مظالم اين حكومت صحبت مي‌شود كه گويي روي پهلوي را سفيد كرده است. اين كم لطفي است و بلكه بي‌انصافي محض است. در مباحث روشنفكري ديني نبايد به سمتي برويم كه همه چيز را نابود كنيم. بياييم خودمان را اصلاح كنيم. بايد عادت كنيم مخالف ما هم انسان است و عقيده دارد و حق دارد. نبايد طوري رفتار كنيم كه گويي حاضر نيستيم رقيبان ما نفس بكشند.
6- روشنفكري ديني از مرحله اول بايد دين را پذيرفته باشد نه اينكه اصل دين را هم مورد شك قرار دهد.البته بايد تحقيق در مورد دين باشد، ولي اين درست نيست بگوييم لازم نيست به چيزي ايمان داشته باشيم.
7- مواظب باشيد مساله اصلي فراموش نشود. مساله اصلي حفظ جمهوري اسلامي است هم جمهوريت و هم اسلاميت.
متن كامل...

2005-12-04T18:41:00.000+03:30

فكر مي‌كنم مسئول پرونده ترور قاضي مقدس شب قبل از تكميل اوليه پرونده، فيلم "شعله" را ديده است. او پرونده را چنين شرح مي‌دهد:
ابتدا ضارب قاضي مقدس -توسط مقدس- به جرم حمل اسلحه به پنج سال زندان محكوم مي‌شود. سپس او در دادگاه قاضي مقدس را تهديد مي‌كند كه در صورت آزادي او را مي‌كشد. بعد از مدتها كه ضارب در حبس مي‌ماند، با تلاش هم سلولي‌اش تونلي را حفر مي‌كنند و او موفق مي‌شود از طريق اين تونل از زندان فرار كند. بعد از فرار مدتها رفت و آمد قاضي مقدس را تحت نظر مي‌گيرد و روبروي مجتمع ارشاد (منكرات وزرا) او را با شليك گلوله‌اي از پاي در‌ مي‌آورد.
سناريوي جالبي‌ست نه! اگر من كارگردان بودم حتما از اين پرونده فيلمي مي‌ساختم و اسمش را هم مي‌گذاشتم "شعله‌ي فرار بزرگ" چون هم حفر تونل دارد مثل فيلم "فرار بزرگ" و هم انتقام همانند فيلم "شعله". اسم ضارب را هم مي‌گذاشتم "جبارسين ديگر".
باور كنيد قضاوت در دستگاه قضايي به همين طنزها افتاده است. اين‌ها فكر مي‌كنند مردم به كمال بي‌شعورند و نمي‌فهمند؛ جالب اينجاست كه نمي‌دانند، مردم هم همين فكر را درباره شان مي‌كنند و مي‌فهمند كه آقايان چه مي‌كنند.

پي‌نوشت:

"جبارسين ديگر" هم براي عنوان فيلم بد نيست. نه؟!

2005-12-04T13:05:00.000+03:30

خير، لازم به توضيح بيشتر نيست پرستو خانم! مجاب شدم كه شما در دسته "بعضي از" هستيد. اما حرف‌هاي شما و آزاده خانم شبيه حرف‌هاي آن سركار خانم روزنامه‌نگاري ست! كه آن شب در جلسه نشست و گفت كه نمي‌داند چرا آنجا ست و جلسه براي چيست و اين كارها اصلا كه چي و يا آن بنده خدا كه دستش را در جيب كرد و ايستاد و به دكتر معين و حاضران گفت كه متوهم شده‌اند و اين جلسات وقت تلف كردن است و بهتر است دكتر معين و حزب‌اش راه ديگر پيدا كنند و به فكر نان مردم باشند. البته آن شب دكتر جوابشان را داد و گفت كه در اين باره خوب است اگر متوهم باشيم.

استاد! خوش آمديد

2005-12-04T01:27:00.000+03:30

بالاخره من هم تصمیم گرفتم وبلاگی رو به راه کنم و از این طریق برخی حرف‌هایم را، که معمولا فرصتی نمی‌یابند ـ و مناسبتی پیش نمی‌آید ـ که در مقالات و مطالبی که برای چاپ می‌نویسم عنوان شود، در آن بگنجانم. ولی راستی این کار چه ضرورتی دارد و فرق مطلبی که برای یک نشریه چاپی یا یک نشریه الکترونیکی ـ مثل این‌همه «سایت» که این‌روزها در اینترنت وجود دارد ـ نوشته می‌شود با آن‌چه می‌باید در وبلاگ نوشته شود در چه چیزی می‌تواند باشد؟

ادامه مطلب...

2005-12-04T00:08:00.000+03:30

از وبلاگ بهمن آقا: ندا دهقانی مطلبی نوشته در راوی درباره اصول حرفه‌ای و اخلاقی روزنامه‌نگاری در دنيا و چند بند از اصول روزنامه فرانسوی لوموند را هم آورده. خيلی خواندنی است. دست ندا درد نکند. اگر روزنامه‌نگاريد حتماً بخوانيد و ببينيد ما کجاييم.
اما يک انتقاد از ندا:

من وقتی بندهای اصول لوموند را خواندم از ترتیبش تعجب کردم. در واقع از این‌که اولین بندش این است تعجب کردم:

1- روزنامه نگاران نباید هیچ بیانیه‌ای را امضا کنند. نظرات و انتقادات فقط از طریق یادداشت منتقل می‌شود.

به نظرم می‌رسید که بعضی از بندهای دیگر خیلی مهم‌تر و اساسی‌تر هستند. به همین خاطر رفتم و متن انگلیسی اصول لومند را -که خود ندا لینکش را گذاشته بود- نگاه کردم و دیدم که حدسم درست است. امضا نکردن بیانیه اولین بند اصول لوموند نیست و حتی جزء اولین بندها هم نیست. من از روی نوشته‌های ندا می‌دانستم که با امضا کردن بیانیه موافق نیست و احتمالاً این قانون به نظرش از بقیه جالب‌تر و مهم‌تر بوده. ولی من فکر می‌کنم آوردن این بند دراول لیست این حس را ایجاد می‌کند که برای لوموندی‌ها هم این مسئله از همه مهم‌تر است که فکر نمی‌کنم این‌طور باشد. من فکر می‌کنم بهتر بود ندا ترتیب اصول را هم رعایت می‌کرد.

در ضمن فکر کنم خیلی از شما می‌دانید که من تا حالا چند بیانیه امضا کرده‌ام و فکر نمی‌کنم کار اشتباهی کرده باشم. وجه سیاسی روزنامه‌نگاری در ایران با کشوری مثل فرانسه متفاوت است. فکر می‌کنم تا وقتی حزب درست و حسابی نداریم (و نمی‌توانیم داشته باشیم) نمی‌شود ا کسانی که دوست داند سياسی باشند (از جمله خود من) خواست بی‌خیال امکان خوبی مثل روزنامه شوند.

2005-12-03T18:49:00.000+03:30

روزنامه نگاراني كه وبلاگ دارند و مي‌نويسند به نظرم بعد از اين يادداشت بهتر است كه ديگر دست از مقاومت بردارند.
يكي دو سالي است كه بحث وبلاگ ژورناليستي مطرح شده است و همواره از جانب روزنامه‌نگاراني كه وبلاگ هم دارند به شدت مقاومت مي‌شود كه وبلاگ نمي‌تواند ژورناليستي باشد. خيلي هم مقاومت كرده‌اند. اما ببينيد اين روزنامه‌نگار باسابقه چقدر دقيق اظهارنظر كرده كه وبلاگ مي‌تواند كاركرد اطلاع‌رساني پيدا كند و ژورناليستي باشد. به اعتقاد من حرف بهنود درست است. وقتي كه نمي‌توان آزادانه در روزنامه‌ها نوشت و در نتيجه رفت به سمت وبلاگها و نوشتن يادداشت‌هاي ژورناليستي در آنها، چرا نبايد اين نوع فعاليت را ژورناليستي بناميم؟ در غير اين صورت تمام مقالاتي كه در دنياي مجازي نوشته مي‌شود را بايد در رديف خاطره نويسي‌ها و شخصي نويسي‌ها قرار داد. خير، به نظرم اين طور نيست و در اين مورد با بهنود موافقم. نويسنده يك وبلاگ با رويكرد اطلاع رساني و نگارش يادداشت‌هاي روزانه و تحليل خبرهاي روز، در رديف ژورناليست‌ها قرار مي‌گيرد و وبلاگش نيز وبلاگ ژورناليستي نام مي‌گيرد.
با چرخشي كه در سياست ايران ايجاد شده است، در آينده هيچ چاره‌اي نمي‌ماند جز حركت روزنامه‌نگاران به سمت ايجاد وبلاگ‌هاي ژورناليستي و پذيرفتن ژورناليست‌هايي كه در دنياي مجازي مي‌نويسند.

تذكري به پرستو خانم و همفكرانش

2005-12-03T16:36:00.000+03:30

پرستو خانم! قرار نيست كه من و شماي وبلاگ نويس حكومت را عوض كنيم يا انقلاب و يا صندلي‌هاي مجلس و رياست جمهوري و شوراي شهر را فتح كنيم. ما بخشي از جامعه هستيم كه وظيفه‌اي داريم و مي‌توانيم مثل انجمني كوچك عمل كنيم. ما به صورت جمعي مي‌توانيم اثري در افكار جامعه داشته باشيم. تمام تلاش‌مان را هم مي‌كنيم. مثل خيلي از انجمن‌هاي ديگر؛ آن هم با مطالعه. اگر صد بار ديگر هم شكست بخوريم نشان مي‌دهد كه هنوز در كارمان مشكل داريم و نتوانسته‌ايم با لايه‌هاي جامعه ارتباط برقرار كنيم و بايد روش‌مان را اصلاح كنيم؛ نه اينكه همه چي را نفي كنيم.
يكي از دستاوردهاي جمهوري اسلامي همين است كه كار جمعي را از نسل سوم گرفت. نسل ما هيچ‌گاه نتوانست بياموزد كه انجمن چيست؛ حزب چه وظيفه‌اي دارد و اصلا اهميت برگزاري ميتينگ براي چيست. بيست و هفت سال در گوشمان خواندند حزب فقط حزب الله، جمع شويد فقط در خانه الله. باور كنيد خيلي از جوانان نمي‌دانند و به تشكيل نشست‌ها و جلساتي كه پيشنهاد مي‌شود، پوزخند مي‌زنند. نمونه‌اش را در نشست اخير وبلاگ‌نويسان با دكتر معين ديديم. عده‌اي اصلا ليدي از جلسه و كار گروهي نداشتند و اساسا جلسه را نفي كردند و حتي وبلاگ‌نويسان را متهم كردند كه متوهم شده اند. به نظر من شكستي كه وبلاگ‌نويسان حامي دكتر معين در انتخابات نهم رياست جمهوري خوردند به خاطر همين تك روي‌ها و نبود يك انسجام بود و ديگر عامل مزيد هم اينكه خيلي دير شده بود و فرصت كافي براي كار جمعي نبود.
من نمي‌دانم چرا دوستان ما هيچ مطالعه‌اي روي انجمن‌هاي كشورهاي ديگر نمي‌كنند تا دريابند كه اساسا وظيفه يك انجمن غيردولتي چيست. اگر آن شب [جلسه وبلاگ‌نويسان با دكتر معين] شبكه‌اي‌ ماهواره‌اي و خصوصي با يك خبرنگار و دوربين وارد جلسه مي‌شد و تصويربرداري مي‌كرد و جلسه را بر روي گيرنده‌ها مي‌فرستاد، اثر بسياري مي‌گذاشت. مثل خيلي از انجمن‌هاي كوچك امريكايي كه با همين جلسات پيوسته و كوچك و با استفاده از ابزار ماهواره‌اي توانسته‌اند در جامعه خود اثر بگذارند و مخاطب جمع كنند. كمي شبكه‌هاي اجتماعي و مذهبي ماهواره‌اي امريكا(مثل3abn) را ببينيد تا دستگيرتان شود كه چه مي‌گويم.
يك مورد ديگر، شما در جلسه وبلاگ نويسان با دكتر معين نبوديد و صحبت‌هاي دكتر معين را هم نشنيديد. دكتر در صحبت‌هايش به برنامه‌هايي در آينده اشاره كرد كه نشان مي‌دهد اصلاح‌طلبان و جبهه دموكراسي‌خواهي و حقوق بشر ضعف‌هاي خود را متوجه‌شده‌اند و دارند با طبقات مختلف جامعه ارتباط برقرار مي‌كنند كه خود حركت بسيار بزرگي است.
و اما حرف آخر؛ مگر اينكه شما خود را جدا از جامعه بدانيد كه آن حرف ديگري ست، وگرنه كه وبلاگ نويسان هم گروه كوچكي از جامعه هستند و بايد دغدغه‌هايشان را در نشست‌هاي مختلف به گوش مسئولان و سياست‌مداران برسانند.

.پي نوشت:

پرستو خانم، خطاب شما به هر دو طرف است؛ هم وبلاگ نويسان و هم جبهه دموكراسي خواهي. شما اولين كسي بوديد كه وقتي به گزارش تصويري‌ام لينك داديد، در عنوان گزارش آورديد كه "نشست صميمانه دكتر معين با بعضي از وبلاگ نويسان" و من هم براي اينكه اعتراضي از جناب شما و همفكرانتان مطرح نشود، تيتر را عوض كردم و كلمه "جمعي" را به تيتر اضافه كردم. از موارد قبل تجربه داشتم در اين باره.

ضمنا شما با خواندن مطلب آزاده خانم داغ دلتان تازه شد ديگر، نه؟

2005-12-03T01:48:00.000+03:30

امروز به كمك دوست نديده‌ام مسعودخان برجيان مطلع شدم كه سايتي تاسيس شده كه همانند "بلاگ رولينگ" امكان ايجاد ستون لينك مي‌دهد و مي‌توان بدون مشكل فيلتر و با امكان محيط فارسي لينك جديدي ايجاد كرد. اين ستوني كه مي‌بينيد[سمت راست] مربوط به همين سايت جديد "بلا‌گ‌گرد" است. از فضايش خوشم آمد. از خصوصيات سايت اين است كه اگر در محيطش پينگ كنيد، درحاليكه آي.دي جداگانه‌اي در بلاگ رولينگ داشته باشيد، در آنجا نيز پينگ مي‌شود. البته نمي‌دانم كه حالت معكوس دارد يا خير؛ يعني اگر در "بلاگ رولينگ" وبلاگي پينگ شود، در بلاگ‌گرد هم پينگ مي شود يا نه.
به هر حال با اين بلاگ‌گرد فارسي زبان شروع كردم تا ببينيم چه مي‌شود. شما هم مي‌توانيد امتحانش كنيد.

2005-12-02T20:07:00.000+03:30

كسي مي‌داند كه چه بر سر وبلاگ استاد مرتضي نگاهي آمده؟ من با اين آدرس نمي‌توانم صفحه وبلاگش را باز كنم. آدرس‌اش عوض شده يا كلا وبلاگ را تعطيل كرده استاد؟

2005-12-02T17:40:00.000+03:30

به اين آدرس رجوع كنيد